8 προειδοποιητικά σημάδια διατροφικής διαταραχής

Κάθε άνθρωπος, σε οποιαδήποτε ηλικία, μπορεί να υποφέρει από διατροφική διαταραχή. Σε αντίθεση με τη διαδεδομένη αντίληψη, οι διατροφικές διαταραχές μπορεί να είναι θανατηφόρες αν δεν αντιμετωπιστούν σωστά. 

Αν νομίζεις ότι εσύ ή κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο έχει διατροφική διαταραχή, θα πρέπει να γνωρίζεις τα προειδοποιητικά της σημάδια. 

Σε αυτό το άρθρο θα δούμε τα πιο συνηθισμένα προειδοποιητικά σημάδια μιας διατροφικής διαταραχής. 

Τι είναι μια διατροφική διαταραχή; 

Η διατροφική διαταραχή είναι ένα ψυχολογικό πρόβλημα που χαρακτηρίζεται από σημαντική και επίμονη διαταραχή στα διατροφικά μοτίβα. Αυτά τα διατροφικά μοτίβα συχνά συνοδεύονται και από επώδυνες σκέψεις και συναισθήματα. 

Επιπλέον, μια διατροφική διαταραχή μπορεί να βλάψει τη σωματική, την ψυχολογική και την κοινωνική λειτουργία. 

Υπάρχουν πολλοί τύποι διατροφικών διαταραχών. Σε αυτούς περιλαμβάνονται η νευρική ανορεξία, η νευρική βουλιμία, η διαταραχή επεισοδιακής υπερφαγίας, η διαταραχή αποφευκτικής/περιοριστικής πρόσληψης τροφής (ARFID) και άλλες καθορισμένες διαταραχές σίτισης και διατροφής. 

Οι διατροφικές διαταραχές επηρεάζουν έως και το 5% του πληθυσμού. Είναι πιο συχνές στην εφηβεία και στην πρώιμη ενήλικη ζωή. Ορισμένες εμφανίζονται συχνότερα στις γυναίκες, ιδιαίτερα η νευρική ανορεξία και η νευρική βουλιμία. [1] 

Επιπλέον, οι διατροφικές διαταραχές συνδέονται συχνά με εμμονές γύρω από το φαγητό, το βάρος ή το σχήμα του σώματος. Μπορούν επίσης να συνδέονται με άγχος για την κατανάλωση τροφής ή για τις συνέπειες της κατανάλωσης συγκεκριμένων τροφίμων.  

Οι διατροφικές διαταραχές συχνά συνυπάρχουν και με άλλες ψυχικές καταστάσεις, κυρίως διαταραχές διάθεσης και άγχους, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, κατάχρηση αλκοόλ, και εξάρτηση από ναρκωτικά. 

Τα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι τα γονίδια και η κληρονομικότητα παίζουν ρόλο στο γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι επιρρεπείς σε ένα διατροφικό πρόβλημα. Ωστόσο, οι διατροφικές διαταραχές μπορούν να επηρεάσουν ανθρώπους χωρίς οικογενειακό ιστορικό της διαταραχής.

Προειδοποιητικά σημάδια διατροφικής διαταραχής 

1. Αλλαγές στο βάρος 

Η νευρική ανορεξία μπορεί να διαγνωστεί αν κάποιος ζυγίζει λιγότερο από το 85% του ιδανικού σωματικού του βάρους. Είναι επίσης δυνατό αν το άτομο εμφανίζει επιπλέον συμπτώματα διατροφικού προβλήματος. 

Κάποιος με διατροφικό πρόβλημα μπορεί να βρίσκεται κοντά στο ιδανικό σωματικό βάρος, στο ιδανικό ή ακόμα και πάνω από αυτό. Αυτό συμβαίνει συχνά σε όσους έχουν νευρική βουλιμία, που χαρακτηρίζεται από υπερφαγία και κάθαρση.

2. Ενοχή 

Μετά από ένα επεισόδιο υπερφαγίας, είναι φυσιολογικό για ένα άτομο με διαταραχή επεισοδιακής υπερφαγίας να νιώθει ενοχή, ταπείνωση ή στενοχώρια. 

Αυτό μπορεί να δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο. Η υπερφαγία προκαλεί ψυχική οδύνη, που οδηγεί σε περαιτέρω υπερφαγία. Πολλοί άνθρωποι με διαταραχή επεισοδιακής υπερφαγίας κρύβουν τη συμπεριφορά τους από ενοχή και ντροπή, κάτι που δυσκολεύει τη διάγνωση.

3. Εμμονή με την εικόνα του σώματος 

Ξέρεις κάποιον που περνά αφύσικα πολύ χρόνο κοιτάζοντας τον εαυτό του στον καθρέφτη, κάνει υποτιμητικά σχόλια για την εμφάνισή του και επιμένει ότι είναι υπέρβαρος/η; 

Αυτά δεν είναι απαραίτητα προειδοποιητικά σημάδια διατροφικής διαταραχής. Ωστόσο, αν εμμονικά ασχολούνται με συγκεκριμένους διάσημους και μοντέλα, συγκρίνουν αρνητικά τον εαυτό τους μαζί τους ή φορούν φαρδιά ρούχα για να κρύψουν το σχήμα του σώματός τους, θα πρέπει να ανησυχήσεις. 

4. Διαταραχές στα διατροφικά μοτίβα 

Κάποιος μπορεί να σταματήσει να τρώει με την οικογένειά του, να αποστρέφεται γεύματα που παλιότερα του άρεσαν ή να κατακλύζεται από τον υπολογισμό θερμίδων και γραμμαρίων λίπους. 

Προειδοποιητικά σημάδια διατροφικής διαταραχής είναι επίσης η κατανάλωση υπερβολικών ποσοτήτων νερού και καφέ για να καταστείλουν την πείνα τους, το να τρώνε σημαντικά μικρότερες μερίδες ή το να αρνούνται εντελώς να φάνε. 

Αυτοί οι άνθρωποι μπορεί επίσης να αρχίσουν να κάνουν επεισόδια υπερφαγίας με συγκεκριμένα τρόφιμα και να πηγαίνουν στην τουαλέτα αμέσως μετά τα γεύματα για να κάνουν εμετό ό,τι μόλις έφαγαν. 

Τέλος, προειδοποιητικά σημάδια διατροφικής διαταραχής είναι και τα νεοεμφανιζόμενα τελετουργικά γύρω από το φαγητό, όπως το να μασούν για μεγάλο διάστημα πριν καταπιούν, να κόβουν το φαγητό σε μικρά κομματάκια, να το μετακινούν στο πιάτο ή να το κρύβουν σε μια χαρτοπετσέτα για να το πετάξουν αργότερα.

5. Εμμονή με το διατροφικό περιεχόμενο 

Η προσήλωση σε μια θρεπτική διατροφή είναι αξιέπαινη. Ωστόσο, αν κάποιος που γνωρίζεις αρχίσει να κατηγοριοποιεί τα τρόφιμα ως καλά ή κακά, υγιεινά ή ανθυγιεινά, ασφαλή ή μη ασφαλή, πρέπει να τον προειδοποιήσεις. 

Προειδοποιητικά σημάδια διατροφικής διαταραχής, όσον αφορά το συναισθηματικό περιεχόμενο, είναι επίσης η συνεχής αναζήτηση βιολογικών, χαμηλών σε λιπαρά διαιτητικών τροφίμων και οι συχνές επισκέψεις σε ιστοσελίδες με επίκεντρο τη διατροφή. 

Επιπλέον, προειδοποιητικά σημάδια διατροφικής διαταραχής είναι και το να δηλώνουν ξαφνικά ότι είναι χορτοφάγοι ή βίγκαν. Αυτά, μαζί με άλλες ασυνήθιστες συμπεριφορές, μπορεί να δείχνουν ότι χρειάζονται βοήθεια. 

6. Αλλαγές στα μοτίβα άσκησης 

Άλλο ένα καμπανάκι είναι όταν κάποιος γίνεται εμμονικός με τη φυσική του κατάσταση. 

Τα άτομα με προειδοποιητικά σημάδια διατροφικής διαταραχής συνήθως αφιερώνουν ώρες σε άσκηση με τελετουργικό τρόπο, εμμονικά παρακολουθούν πόσες θερμίδες καίνε ή εκνευρίζονται όταν διαταράσσεται η ρουτίνα της προπόνησής τους.

7. Διακυμάνσεις της διάθεσης 

Καθώς ένα διατροφικό πρόβλημα εξελίσσεται, μπορεί να προκαλέσει θυμό, λύπη και άγχος. Αυτά οδηγούν το άτομο να αποσυρθεί από κοινωνικές καταστάσεις και να χάσει το ενδιαφέρον του για δραστηριότητες που παλιότερα εκτιμούσε.

8. Χρήση καθαρτικών, διουρητικών ή χαπιών αδυνατίσματος 

Σήμερα υπάρχει μεγάλη πίεση στα νεαρά κορίτσια και στις γυναίκες να εμφανίζονται με συγκεκριμένο τρόπο. Ωστόσο, όταν κάποιος είναι διατεθειμένος να θέσει σε κίνδυνο την υγεία του για ένα ανθυγιεινό ιδανικό, χρειάζεται βοήθεια.  

Συμπέρασμα 

Ένας συνδυασμός τεχνικών μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχημένες θεραπείες για τις διατροφικές διαταραχές. 

Η συζήτηση με έναν θεραπευτή, ιδιαίτερα με κάποιον που ειδικεύεται στη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, μπορεί να αλλάξει επιβλαβείς διατροφικές συμπεριφορές και τρόπους σκέψης. 

Η εκπαίδευση στη διατροφή, η οικογενειακή θεραπεία και οι ομάδες υποστήριξης μπορούν επίσης να ωφελήσουν. Τα προγράμματα απώλειας βάρους, το σωστό σύστημα υποστήριξης, και μια εφαρμογή νηφαλιότητας όπως το I Am Sober μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη μακροπρόθεσμη διαχείριση της επεισοδιακής υπερφαγίας.