Ο George W. Bush για το ποτό και τη νηφαλιότητα

Ο George Walker Bush υπηρέτησε ως 43ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Για δύο θητείες, ο πρόεδρος George W. Bush ήταν ο Ανώτατος Διοικητής από τον Ιανουάριο του 2001 έως τον Ιανουάριο του 2009). Θα ήταν λίγο να πεις ότι ο πρόεδρος Bush ήταν ένας πολωτικός πρόεδρος, με ρεκόρ υψηλών και ρεκόρ χαμηλών ποσοστών αποδοχής· ξεκινώντας από 50% την ημέρα της ορκωμοσίας του, φτάνοντας στο 92% μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και πέφτοντας στο 22% το 2008.

Πέτυχε να μειώσει τους φόρους και να αποτρέψει μια νέα τρομοκρατική επίθεση μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, αλλά έχει επίσης δεχτεί κριτική επειδή ακολούθησε ανακριβείς πληροφορίες και για την περιβόητη «Διάσωση της Wall Street». Ανεξάρτητα από πολιτική τοποθέτηση, ανεξάρτητα από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, ο πρόεδρος George W. Bush δήλωσε

«Το να κόψω το ποτό ήταν μία από τις πιο δύσκολες αποφάσεις που έχω πάρει ποτέ. Χωρίς αυτήν, καμία από τις επόμενες δεν θα ήταν δυνατή»

...και είναι νηφάλιος από το 1986.

Ο George W. Bush δεν αυτοπροσδιορίζεται ως αλκοολικός

Μέχρι σήμερα, ο πρώην πρόεδρος Bush δεν αυτοπροσδιορίζεται ως αλκοολικός. Στο απομνημόνευμά του, Decision Points, ξεκινά με την απόφαση να κόψει το ποτό και σημειώνει τις δυσκολίες. Δηλώνει,

«Ξέρω ότι είμαι άνθρωπος των συνηθειών. Έπινα υπερβολικά και άρχιζε να δημιουργεί προβλήματα»

...αλλά ο πρόεδρος Bush σημείωσε ότι πολλοί άλλοι χρειάζονται θεραπεία απεξάρτησης ή ΑΑ για να γίνουν νηφάλιοι, ενώ εκείνος κατάφερε να κόψει το ποτό μονομιάς. Δεν ένιωθε ότι είχε χημική εξάρτηση ή εξάρτηση, αλλά δήλωσε στις κόρες του ότι «το υπερβολικό ποτό [τρέχει] στην οικογένεια».

Ακόμα κι έτσι, η πορεία του και η δέσμευσή του στη νηφαλιότητα είναι κάτι με το οποίο οι άνθρωποι που πάσχουν από Διαταραχή Χρήσης Αλκοόλ (AUD) μπορούν να ταυτιστούν, καθώς έχει δηλώσει ανοιχτά: «[Τ]ο αλκοόλ γινόταν ένας έρωτας και άρχιζε να παραγκωνίζει τα αισθήματά μου για τον πιο σημαντικό έρωτα — αν είσαι μπαμπάς — και αυτός είναι η αγάπη για τα μικρά σου κορίτσια. Η πατρότητα σήμαινε νηφαλιότητα από το 1986 και μετά».

Πότε ήπιες τελευταία φορά;

Η αρχή του απομνημονεύματος του προέδρου George W. Bush λέει: «Ήταν μια απλή ερώτηση. “Μπορείς να θυμηθείς την τελευταία μέρα που δεν ήπιες;”» Πριν γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Bush απάντησε στη γυναίκα του με αγανάκτηση, πριν ανατρέξει στις συνήθειες κατανάλωσης αλκοόλ της τελευταίας εβδομάδας, μετά της προηγούμενης εβδομάδας, μετά του τελευταίου μήνα, και σιγά σιγά συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί μια μέρα που είχε περάσει νηφάλιος.

Όπως και οι άνθρωποι που παλεύουν με την εξάρτηση, ο πρώην πρόεδρος George Bush προσπάθησε να εξορθολογίσει το ποτό του. Σύγκρινε τις συνήθειές του με εκείνες ανθρώπων που ήξερε ότι ήταν μεθύστακες και δεν ένιωθε ότι ανήκε στην ίδια κατηγορία. Ήταν νηφάλιος μέσα στην ημέρα και δεν έπινε ποτέ στη δουλειά, και συνήθως υπήρχε ένας λόγος για να πιει κάθε μέρα (είτε ήταν το τελετουργικό της Τρίτης το βράδυ, μια επιτυχημένη μέρα στη δουλειά, γιορτή με φίλους κ.λπ.), ωστόσο δεν μπορούσε να εντοπίσει μια μέρα χωρίς ποτό, αναγνωρίζοντας

«το ποτό είχε γίνει συνήθεια».

Δεκάρι ή γάιδαρος;

«Όταν ήμουν νέος και ανεύθυνος, ήμουν νέος και ανεύθυνος».

–Πρόεδρος George W. Bush

Το 1976, ο George W. Bush σταμάτησε από την τροχαία και του επιβλήθηκε πρόστιμο για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ.

Δεν αμφισβήτησε τις κατηγορίες και ευτυχώς κανείς δεν τραυματίστηκε, αλλά είναι μια αξιοσημείωτη στιγμή στην ιστορία του. Παρότι κανείς δεν τραυματίστηκε, ο πρόεδρος Bush ένιωσε ότι επηρέασε τον ρόλο του ως πατέρας — υπονομεύοντας τις νουθεσίες του για ασφαλή οδήγηση — και, εκείνη την εποχή, πίστευε ότι του κόστισε την εκλογή.

Για πολλούς ανθρώπους, τη στιγμή που μπαίνει στη μέση το νομικό σύστημα (ακόμα και ως ένα σχετικά μικρό πρόστιμο), είναι το καμπανάκι για να μείνουν νηφάλιοι ή, τουλάχιστον, να αναγνωρίσουν ότι υπάρχει πρόβλημα. Είναι ενδεικτικό ότι, παρότι ο πρόεδρος George W. Bush είχε DUI το 1976, δεν έκοψε το ποτό παρά 10 χρόνια αργότερα.

Αντίθετα, για τον πρόεδρο Bush, ο πάτος ήρθε σε ένα οικογενειακό δείπνο. Δεν ήταν νομική μάχη και δεν έγινε δημόσια, αλλά για τον πρώην πρόεδρο ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησε ότι το ποτό ήταν πρόβλημα και σύμπτωμα εγωισμού. Για να καταλάβεις πραγματικά το μέγεθος, είναι σημαντικό να καταλάβεις τα εξής για τον 43ο πρόεδρο.

Ο πρώην πρόεδρος George W. Bush αγαπούσε τον πατέρα του, λατρεύει τη μητέρα του και έχει την ύψιστη αγάπη, εμπιστοσύνη και σεβασμό για τη σύζυγό του, τη Laura. Αυτές οι αξίες ήταν εμφανείς στον χαρακτήρα του Bush πριν από την υπηρεσία του και πολύ μετά.

Ο πρόεδρος George W. Bush μίλησε για την κριτική που δέχτηκε όσο ήταν στο αξίωμα και πώς

«ήταν πολύ πιο δύσκολο να είσαι γιος του προέδρου και να βλέπεις τον πατέρα μου να δέχεται κριτική, παρά να είσαι ο πρόεδρος… να τον βλέπω να παρουσιάζεται διαστρεβλωμένα με πλήγωνε πραγματικά».

Το πόσο βαθιά νοιάζεται ο George W. Bush για την οικογένειά του είναι αυτό που κάνει τον πάτο του — τη συνειδητοποίηση ότι είχε πρόβλημα — να βγάζει νόημα. Ο πρόεδρος Bush γράφει,

«Είχαμε μια ρήση στο Δυτικό Τέξας: “Χθες το βράδυ νόμιζε ότι ήταν δεκάρι, ενώ στην πραγματικότητα ήταν γάιδαρος.” Μου αρέσει να αστειεύομαι, αλλά το αλκοόλ έχει έναν τρόπο να μετατρέπει ένα πείραγμα ή ένα αστείο σε μαχαιριά ή προσβολή».

Σε ένα δείπνο με τους γονείς του πρώην προέδρου, ο George W. Bush είχε πιει πολύ και γύρισε σε μια ελκυστική, στενή φίλη των γονιών του και ρώτησε: «Λοιπόν, πώς είναι το σεξ μετά τα πενήντα;» Αυτό αντιμετωπίστηκε με απόλυτη σιωπή, καθώς και με μαχαιριές από τα βλέμματα της μητέρας και της συζύγου του. Φυσικά, την επόμενη μέρα, στον Bush θύμισαν τι είχε πει και ένιωσε ακαριαία τύψη, ρωτώντας τον εαυτό του: «[είναι] αυτός πραγματικά ο τρόπος που θέλω να ζω;»

Η συνάντηση με τον Billy Graham

Παρότι οι οικογένειες Bush και Graham είχαν σχέση επί δεκαετίες, ήταν το 1985 όταν ο George W. Bush έκανε μια σειρά βαθιών ερωτήσεων που άλλαξαν τον τρόπο που (ο πρώην πρόεδρος Bush) έβλεπε την πίστη του στον Θεό. Ο George W. Bush αγαπούσε τη Βίβλο επειδή πίστευε

«διαβάζοντας τη Βίβλο [αυτό] μπορούσε να με κάνει καλύτερο άνθρωπο»,

αλλά ο Graham εξήγησε ότι, παρότι αυτό είναι μια ευγενής συνέπεια, δεν είναι πραγματικά το νόημα. Το νόημα της Βίβλου ήταν ο Χριστός, όχι ο εαυτός.

Αυτό όχι μόνο άρχισε να κλονίζει και να ξετυλίγει την «ρηχή» πίστη που είχε ο George W. Bush, αλλά συνειδητοποίησε και κάτι άλλο βαθύ από αυτή τη συνάντηση.

«Όταν ο Billy άρχισε να απαντά στις ερωτήσεις… ήμουν στο τρίτο μου ποτήρι κρασί, αφού είχα πιει και μερικές μπύρες πριν το δείπνο. Το μήνυμα του Billy είχε νικήσει το αλκοόλ».

Αυτή η συνειδητοποίηση βοήθησε τον George W. Bush σε πολλά επίπεδα. Πρώτον, αναγνώρισε ότι διάβαζε τη Βίβλο για αυτοβελτίωση, κάτι που, κατά μία έννοια, ήταν εγωιστικό. Δεύτερον, παρότι ήταν ήδη ένας θρησκευόμενος άνθρωπος, αυτό αμφισβήτησε και άλλαξε την άποψη του προέδρου για την πίστη και για το τι σήμαινε να είσαι Χριστιανός. Το γεγονός ότι ένα μήνυμα για τον Θεό νίκησε το μεθύσι του είχε ένα εξαιρετικά συνετιστικό αποτέλεσμα, τόσο που άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα Βίβλου και να μελετά πραγματικά το κείμενο που ακολουθούσε επί 39 χρόνια.

Νηφάλιος από το 1986

Στα 40ά του γενέθλια, ο πρώην πρόεδρος George W. Bush γιόρτασε με τη σύζυγό του και τους δύο στενούς τους φίλους. Σήκωσαν το ποτήρι στην υγεία, στην ευτυχία και στην οικογένεια, πλήρωσαν τον λογαριασμό και έκλεισαν τη βραδιά. Το επόμενο πρωί, ο πρόεδρος Bush υπέφερε από πονοκέφαλο του μεθυσίου και έπιασε δουλειά για να ιδρώσει το δηλητήριο της προηγούμενης νύχτας.

Καθώς η προηγούμενη νύχτα γινόταν πιο καθαρή, επέστρεψε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου για να πει στη γυναίκα του: «Δεν [θα] πιω ποτέ άλλο ποτό». Παραδέχεται ότι δεν φάνηκε η Laura να τον πιστεύει, αφού το είχε πει και στο παρελθόν και δεν το είχε τηρήσει, αλλά πίστευε ότι αυτή τη φορά θα έμενε, επειδή έκανε την αλλαγή από μέσα του.

Μέσα σε μια εβδομάδα, ο πονοκέφαλος του μεθυσίου ήταν μια ξεθωριασμένη ανάμνηση και «ο πειρασμός να πιω έγινε έντονος. Το σώμα μου λαχταρούσε αλκοόλ», οπότε άρχισε να τρέχει περισσότερο και να αντικαθιστά τα οινοπνευματώδη με γλυκά (συγκεκριμένα σοκολάτα). Μόλις η σύζυγός του, η Laura, είδε ότι ήταν σοβαρός, έγινε όλο και πιο υποστηρικτική, ενθαρρύνοντάς τον να μείνει σε αυτόν τον δρόμο και να αποκρούει τις λαχτάρες. Δεν προκαλεί έκπληξη ότι ο George W. Bush δυσκολεύτηκε σε πάρτι και συγκεντρώσεις,

«στην αρχή ήταν δύσκολο να βλέπω άλλους ανθρώπους να απολαμβάνουν ένα κοκτέιλ ή μια μπύρα… αλλά το να είμαι ο νηφάλιος τύπος με βοήθησε να συνειδητοποιήσω πόσο ανόητα πρέπει να ακουγόμουν όταν έπινα. Όσο περνούσε ο χρόνος, τόσο περισσότερο ένιωθα τη φόρα με το μέρος μου. Το να μην πίνω έγινε συνήθεια από μόνο του — μία που χαιρόμουν να κρατήσω».

Ο George W. Bush έγινε νηφάλιος το 1986, μία μέρα μετά τα 40ά του γενέθλια. Δεν αγνοεί τις τέσσερις δεκαετίες πριν από τη νηφαλιότητα· αναγνωρίζει ότι είναι μέρος του, ένα μέρος που του δίδαξε σημαντικές αξίες, ήθη και μαθήματα. Ωστόσο, ο πρόεδρος έχει δεσμευτεί να μην ξαναπιεί ποτέ για την οικογένειά του (τις κόρες του και τη σύζυγό του) και ορκίστηκε να μην είναι εγωιστής, αλλά να ακολουθήσει ένα βαθύτερο είδος πίστης.

Ο πρώην πρόεδρος συνεχίζει να μένει απασχολημένος, γράφοντας και ζωγραφίζοντας για παράδειγμα, και έχει πει ανοιχτά ότι η ζωή του δεν ορίζεται από την προεδρία του (υπηρέτησε, αλλά ο χρόνος του δεν έχει τελειώσει ακόμα), αλλά από πολλές απόψεις οι εμπειρίες του με το αλκοόλ μπορούν να καθρεφτιστούν στα 8 χρόνια του ως πρόεδρος — γεμάτα σκαμπανεβάσματα. Αυτό φαίνεται πιο καθαρά στα δικά του λόγια, όταν αναλογίζεται τι πιστεύει ότι σήμαινε η προεδρία του ή (ενδεχομένως) θα σημαίνει στο μέλλον:

«Το πέρασμα του χρόνου αφήνει τα πάθη να κρυώσουν, τα αποτελέσματα να ξεκαθαρίσουν και τους μελετητές να συγκρίνουν διαφορετικές προσεγγίσεις… Έχω κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσα για να γράψω για τις αποφάσεις που πήρα σωστά, εκείνες που πήρα λάθος και τι θα έκανα διαφορετικά αν μου δινόταν η ευκαιρία. Στην προεδρία δεν υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες. Πρέπει να κάνεις αυτό που πιστεύεις ότι είναι σωστό και να αποδεχτείς τις συνέπειες».

Ο πρώην πρόεδρος George W. Bush μπορεί να είναι μια διχαστική πολιτική μορφή, αλλά για όποιον παλεύει με τη νηφαλιότητα είναι αδιαμφισβήτητη έμπνευση. Μπορεί να χρειαστούν 40 χρόνια για να μπεις στον σωστό δρόμο, αλλά δεν υπάρχει όριο στο τι μπορείς να γίνεις.