Αλκοολισμός και Διαταραχή Χρήσης Αλκοόλ

Τι είναι ο αλκοολισμός;

Ο αλκοολισμός είναι μη ιατρικός όρος για κάποιον με πρόβλημα με το αλκοόλ. Η Διαταραχή Χρήσης Αλκοόλ (AUD) είναι διάγνωση που θέτουν επαγγελματίες υγείας σε ανθρώπους που πάσχουν από εξάρτηση ή εξαρτητικότητα από το αλκοόλ. Η AUD είναι «χρόνια υποτροπιάζουσα εγκεφαλική νόσος που χαρακτηρίζεται από καταναγκαστική χρήση αλκοόλ, απώλεια ελέγχου της κατανάλωσης αλκοόλ και αρνητική συναισθηματική κατάσταση όταν δεν γίνεται χρήση» NIAAA.NIH.gov.

Δεδομένων των γενετικών παραγόντων που συμβάλλουν στην εμφάνιση της AUD και της εξέλιξης της ορολογίας, ακολουθεί ένα συνοπτικό χρονολόγιο του αλκοολισμού.

Πότε αναγνωρίστηκε ο αλκοολισμός ως πρόβλημα

Το 1819, ο C.W. Hufeland επινόησε τον όρο «διψομανία» (που προηγήθηκε του όρου «αλκοολισμός»). Το Dipso προήλθε από την ελληνική λέξη που σήμαινε «δίψα». Ο Hufeland το χρησιμοποίησε συγκεκριμένα σε σχέση με το αλκοόλ για να περιγράψει τον χρόνιο πόθο για το ποτό.

Το 1849, ο Magnus Huss χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο «αλκοολισμός» για να περιγράψει τις δυσμενείς και συστηματικές παρενέργειες της κατανάλωσης αλκοόλ.

Αλκοολισμός ως νόσος έναντι συνδρόμου εξάρτησης από το αλκοόλ

Το 1956, η American Medical Association (AMA) αναγνώρισε τον αλκοολισμό ως νόσο, ωστόσο το 1979 η World Health Organization (WHO) διαφώνησε με την AMA, δηλώνοντας ότι ο αλκοολισμός ήταν ατελής όρος, καθώς δεν προσδιόριζε την αρρώστια. Ακόμα και ο συνιδρυτής των Ανώνυμων Αλκοολικών δήλωσε ότι ήταν ατελής όρος, λέγοντας: «Ποτέ δεν αποκαλέσαμε τον αλκοολισμό νόσο, γιατί δεν αποτελεί νοσολογική οντότητα… Τον αποκαλέσαμε αρρώστια ή πάθηση». (McGovern, Thomas. Προβλήματα αλκοόλ στις Ηνωμένες Πολιτείες: είκοσι χρόνια προοπτικής θεραπείας. 2002.)

Ως αποτέλεσμα, η WHO επέλεξε τον όρο «σύνδρομο εξάρτησης από το αλκοόλ» το 1979.

Αλκοολισμός έναντι Διαταραχής Χρήσης Αλκοόλ

Στη δεκαετία του 1980, ωστόσο, το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM) – το πιο διαδεδομένο παγκόσμιο πρότυπο στην ψυχολογία και την ψυχιατρική – χώρισε τον «αλκοολισμό» σε «κατάχρηση αλκοόλ» και «εξάρτηση από το αλκοόλ». Η κατάχρηση αλκοόλ ορίστηκε ως η επαναλαμβανόμενη χρήση αλκοόλ παρά τις αρνητικές και επαναλαμβανόμενες συνέπειες. Η εξάρτηση από το αλκοόλ θεωρούνταν κατάχρηση αλκοόλ, αλλά με τους ανεξέλεγκτους πόθους και τα στερητικά συμπτώματα.

Το 2012 κυκλοφόρησε το DSM-5 και μια αξιοσημείωτη αλλαγή ήταν ότι η κατάχρηση αλκοόλ και η εξάρτηση από το αλκοόλ συγχωνεύτηκαν σε μία κατάσταση με την ονομασία «Διαταραχή Χρήσης Αλκοόλ» (AUD), με διάφορα επίπεδα σοβαρότητας.

Διάγνωση της Διαταραχής Χρήσης Αλκοόλ

Το DSM-5 κατέγραψε 11 συμπτώματα που σχετίζονται με τη Διαταραχή Χρήσης Αλκοόλ. Συνήθως γίνεται διάγνωση AUD αν κάποιος έχει βιώσει συνδυασμό αυτών των συμπτωμάτων τους τελευταίους 12 μήνες.

1. Αίσθηση αδυναμίας περιορισμού της ποσότητας αλκοόλ που καταναλώνεται.

2. Κατανάλωση περισσότερου αλκοόλ από ό,τι ήταν η πρόθεση ή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό,τι ήταν η πρόθεση.

3. Αδιαθεσία ή ασθένεια που προκαλείται από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

4. Αδυναμία συγκέντρωσης λόγω σκέψεων για ποτό ή επιθυμίας να πιει κανείς.

5. Κατανάλωση αλκοόλ παρότι υπάρχει επίγνωση των επαναλαμβανόμενων, αρνητικών επιπτώσεων: υγεία, κατάθλιψη, κενά μνήμης κ.λπ.

6. Απώλεια εργασίας, παραγωγικότητας ή/και επίδοσης στο σχολείο.

7. Το να βρίσκεται κανείς σε ριψοκίνδυνες, επικίνδυνες ή επιβλαβείς καταστάσεις λόγω μέθης.

8. Μειωμένο κίνητρο συμμετοχής σε χόμπι ή δραστηριότητες που κάποτε θεωρούνταν σημαντικές.

9. Τακτική κατανάλωση περισσότερου αλκοόλ λόγω αυξημένης ανοχής.

10. Συνέχιση της κατανάλωσης αλκοόλ παρά τα προβλήματα που έχει προκαλέσει με φίλους, οικογένεια και σχέσεις.

11. Εμφάνιση στερητικών συμπτωμάτων.

Το DSM αποδίδει επίσης επίπεδο σοβαρότητας στο άτομο που πάσχει από AUD, από ήπια έως μέτρια και σοβαρή. Αν έχεις 2-3 από τα παραπάνω συμπτώματα σε περίοδο 12 μηνών, θεωρείται ήπια AUD· 4-5 είναι μέτρια· 6 ή περισσότερα θεωρούνται σοβαρή AUD.