Nagelbijtstoornis: oorzaken, gevolgen en behandeling

Nagelbijten begint meestal in de babytijd en zet zich voort tot in de volwassenheid. Hoewel nagelbijten een wijdverspreid probleem is, kan het door allerlei factoren worden getriggerd, van stress tot zorgen. Het kan zich ook ontwikkelen tot een nagelbijtstoornis met schadelijke gevolgen.

Hoewel het misschien lijkt alsof stoppen makkelijk is, zijn veel mensen die het hebben geprobeerd er niet in geslaagd. Een van de belangrijkste redenen? Ze pakten de onderliggende oorzaak van hun nagelbijtstoornis niet aan.

In dit artikel hebben we het over nagelbijtstoornis, de oorzaken, gevolgen en behandeling. 

Wat is een nagelbijtstoornis?

Nagelbijten kan een kort, onschadelijk, cosmetisch probleem zijn.

Het kan echter uitgroeien tot een ernstig, langdurig probleem. Ook bekend als onychofagie of onychophagy, is nagelbijtstoornis een schadelijk probleem dat wordt gekenmerkt door langdurig, ogenschijnlijk oncontroleerbaar nagelbijten. 

De stoornis veroorzaakt niet alleen schade aan de vingernagels, maar ook aan het omliggende weefsel.

Oorzaken van nagelbijtstoornis 

Dit zijn de oorzaken van nagelbijtstoornis: 

1.     Stress en angst 

Een nagelbijtstoornis kan ontstaan door stress en angst. 

In tegenstelling tot reacties zoals een bonzend hart of hyperventilatie, die tot de vecht-of-vluchtreactie kunnen leiden, is nagelbijten een strategie om stress en angst te verlichten. Dat komt doordat op je nagels bijten prettig aanvoelt.

2.     Verveling

Verveling is een andere belangrijke oorzaak van nagelbijtstoornis. 

Omdat verveling de behoefte prikkelt om iets te doen in plaats van niets, bijten sommige mensen op hun nagels om verveling te verhelpen. 

3.     Psychische stoornissen 

Volgens de vijfde editie van het Diagnostisch en statistisch handboek van psychische stoornissen van de American Psychiatric Association, is nagelbijten een stoornis in lichaamsgericht gedrag (BFRB) die als obsessieve-compulsieve stoornis wordt geclassificeerd.

De American Psychiatric Association definieert een obsessieve-compulsieve stoornis als ongewenste gedachten, ideeën of gevoelens die mensen ertoe aanzetten iets herhaaldelijk te doen (dwanghandelingen).

Dit soort gedrag kan iemands dagelijkse taken en persoonlijke interacties verstoren. Niet ingaan op dwangmatig gedrag brengt meer ellende dan verlichting. Het voelt prettig en vermindert spanning. In dit geval is het obsessief nagelbijten.

4.     Genetica 

Als je op je nagels bijt, heb je die gewoonte hoogstwaarschijnlijk van je ouders overgenomen. Je hebt het niet alleen door observatie overgenomen, maar ook via erfelijkheid. 

Als de nagelbijter een obsessieve-compulsieve stoornis heeft, blijkt uit studies dat die aandoening waarschijnlijk ook in de familie voorkomt. 

Gevolgen van nagelbijtstoornis 

Dit zijn de gevolgen van nagelbijtstoornis:

1.     Er komen veel ziektekiemen onder je vingernagels. 

Zelfs als je vaak je handen wast, is het moeilijk om alle bacteriën en vuil van tussen je nagels te verwijderen. 

Stel je dus voor waaraan je je lichaam blootstelt door bacteriën en vuil toegang tot je mond te geven.

Wanneer micro-organismen van onder je vingernagels via nagelbijten je lichaam binnendringen, schieten je kansen om ziek te worden omhoog. 

2.     Nagelbijten verhoogt je risico op een infectie. 

Op je nagels bijten verhoogt de kans op een nagelinfectie. Als de infectie bacterieel is, kunnen zich op die plek met pus gevulde blaren vormen.

De infectie kan ook tot andere ziekte leiden, zoals koorts. 

3.     Het is slecht voor je tanden.

Afgezien van eten mag je je tanden nergens voor gebruiken om op te bijten. 

Regelmatig op je nagels bijten kan ervoor zorgen dat je tanden verschuiven. Daardoor heb je mogelijk een corrigerende beugel of een retainer nodig. 

Nagelbijten kan er ook voor zorgen dat je tanden barsten of dat het glazuur van je tanden beschadigt. Je tandvlees kan ook geïnfecteerd of geïrriteerd raken door de ziektekiemen die in je mond komen als je op je nagels bijt. 

Bovendien kunnen bacteriën op je vingers of nagels in je mond achterblijven, wat tot een slechte adem leidt.

4.     Je kunt meer nijdnagels of ingegroeide nagels krijgen. 

Als je herhaaldelijk op je nagels bijt, bijt je waarschijnlijk meer af dan je van plan was. 

Als er bij de nagelwortel een stukje afgescheurde huid tevoorschijn komt, heb je een nijdnagel. Nijdnagels zijn open wonden die makkelijk geïnfecteerd raken. De beste manier om nare zweren te voorkomen is om nijdnagels in de eerste plaats te voorkomen door regelmatig te hydrateren en niet op je vingers te knagen.

Op je nagels kauwen kan er ook voor zorgen dat er ingegroeide nagels onder je vingers groeien. Ingegroeide nagels kunnen ongemak en zwelling veroorzaken. Ze kunnen ook een infectie veroorzaken. 

Behandelingen voor nagelbijtstoornis 

Dit zijn de behandelingen voor nagelbijtstoornis:

Stressmanagement 

 De triggers leren kennen die je ongemakkelijk, gestrest of verveeld maken, is een manier om te stoppen met nagelbijten. 

Als je niet kunt stoppen en je nagelbijten overmatig wordt, raadpleeg dan je arts voor een doorverwijzing naar een therapeut. 

Gedragstherapie  

Als je een ernstige nagelbijtstoornis hebt, kan cognitieve gedragstherapie helpen. In het bijzonder helpt het om je gedrag via therapie te herkennen en te veranderen. 

Als je nagelbijtstoornis samenhangt met een psychisch probleem, heb je mogelijk medicatie nodig om goed behandeld te worden.

Conclusie 

 Nagelbijten is normaal. Het kan zich echter ontwikkelen tot een nagelbijtstoornis. 

Om het te behandelen moet je je stressniveau onder controle houden. Maar als je voelt dat je gedrag uit de hand loopt, moet je mogelijk gedragstherapie overwegen om uit te zoeken wat het nagelbijten uitlokt. 

Het juiste steunsysteem opbouwen en een nuchterheidsapp gebruiken zoals I Am Sober kan ook helpen.