Methmond: hoe methverslaving je mondgezondheid beïnvloedt

Methamfetamine, ook gewoon meth genoemd, is een sterk stimulerend middel dat zeer verslavend is. Het gebruik ervan kan ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken, zoals methmond. 

Maar hoe beïnvloedt een methverslaving je mondgezondheid? Kun je het behandelen? 

In dit artikel bespreken we methmond, de symptomen en de behandeling. We gaan ook in op hoe je kunt herstellen van een methverslaving, die methmond veroorzaakt.

Wat is methmond? 

Methmond beschrijft de zichtbare gevolgen van mondziekte bij iemand die methamfetamine gebruikt. Het ontstaat door massaal tandbederf. 

Mensen die methamfetamine gebruiken, kunnen door overmatig druggebruik zwartgekleurde, verkleurde, afgebroken of verrottende tanden hebben. 

Als iemand verslaafd raakt aan meth of methamfetamine, ontstaan doorgaans tandbederf en een slechte tandgezondheid. 

Daardoor werd methmond de grootste nachtmerrie van een tandarts. De aandoening is het gevolg van een combinatie van door zuur veroorzaakt tandbederf en door drugs veroorzaakte lichamelijke veranderingen door methgebruik. Vaak is het een van de meest zichtbare lichamelijke veranderingen bij iemand die meth misbruikt. 

Symptomen van methmond 

De ernst van methmond verschilt van persoon tot persoon. Sommige mensen met een methverslaving verliezen meerdere tanden door tandbederf en tandvleesziekte. Andere methgebruikers hebben echter maar een paar gaatjes.

Symptomen van methmond zijn onder meer:

1. Tandvleesziekte 

Om gezond te blijven hebben tanden en tandvlees bloed nodig. Bloedvaten die het mondweefsel van bloed voorzien, kunnen door methamfetamine kleiner worden. Het weefsel kan ook afbreken door verminderde bloedtoevoer. Na verloop van tijd wordt het weefsel necrotisch als de bloedtoevoer zich niet herstelt.

Door dit proces krijgen mensen met methmond tandvleesziekte. 

Bovendien gaan methamfetaminegebruikers meestal niet regelmatig naar de tandarts. Gebrek aan zorg voor de mondgezondheid draagt ook bij aan tandvleesziekte.

2. Tandbederf 

Als methgebruikers high zijn, krijgen ze een droge mond. Daardoor hebben ze meestal trek in suikerrijke dranken. 

Sommige bacteriën voeden zich met suikers in de mond. Deze bacteriën kunnen zuur afscheiden. Die zuuruitscheiding kan vervolgens ernstige tandschade veroorzaken. 

Meestal begint tandbederf bij methgebruikers bij de tandvleesrand. Uiteindelijk verspreidt het zich over de hele tand. Meestal worden de voortanden het eerst vernietigd.

3. Trek in suikerrijk eten en drinken 

De roes van meth duurt ongeveer 12 uur. Tijdens die roes heeft de methgebruiker trek in calorierijk, suikerrijk eten en drinken, zoals snoep en frisdrank. 

Het eten van deze producten vervangt echter geen volledige, voedzame maaltijd. Deze trek kan dus ook tot ondervoeding leiden. 

Hoe meth je mond beschadigt 

Het gebruik van methamfetamine beschadigt iemands tandgezondheid op verschillende manieren:

• Bruxisme: Methamfetamine kan tot bruxisme leiden. Dat is een aandoening waarbij mensen hun tanden op elkaar klemmen en/of knarsen.

• Toevoegingen: De zure bestanddelen van methamfetamine beschadigen ook de tanden. Deze toevoegingen kunnen accuzuur, antivries, zoutzuur, gootsteenontstopper, loog en andere vrij verkrijgbare verkoudheidsmedicatie met efedrine omvatten

• Gebrek aan mondhygiëne: De effecten van meth kunnen tot 12 uur aanhouden. Op het hoogtepunt van de effecten letten gebruikers niet op mondhygiëne. Daardoor kunnen suikerhoudende stoffen langer op hun tanden blijven zitten.

• Slechte voeding: Mensen onder invloed van meth en mensen die ontwenning doormaken, hebben vaak trek in suikerrijk eten en koolzuurhoudende dranken. Dit soort voedsel is slecht voor de gezondheid.

• Droge mond: Het gebruik van stimulerende middelen zoals meth kan leiden tot xerostomie of een droge mond. Deze aandoening vermindert het beschermende speeksel rond de tanden.

Kan methmond worden behandeld? 

Zelfs met goede mondhygiëne is het moeilijk om de tandschade door methgebruik te voorkomen. Minder ernstige gevallen van tandbederf kunnen wel worden behandeld, maar ze kunnen niet ongedaan worden gemaakt.

Bovendien kan methamfetaminegebruik tandbederf veroorzaken waarbij de tanden niet meer te redden zijn. Daardoor moeten de tanden worden getrokken.

Een tandarts kan weinig doen voor iemand met methmond. Tandextractie wordt doorgaans gezien als een behandeling, niet als het ongedaan maken van de mondziekte.

Uiteindelijk is de behandeling van de verslaving de beste behandeling voor iemand met een mondziekte door methgebruik. 

Herstellen van een methverslaving 

Het herstellen van een methverslaving kan moeilijk zijn. Het is echter mogelijk. Ook al behandelt geen specifiek medicijn methontwenning volledig, veel medicijnen maken de weg naar herstel wel comfortabeler. 

Daarnaast kunnen methoden zoals het afbouwen van methgebruik, medische detox, het juiste steunsysteem, en therapie helpen om sommige effecten van de ontwenning te verlichten.

Herstel van een methverslaving omvat doorgaans twee processen. De eerste fase is detoxen. Daarbij gaat het erom de eerste ontwenningsverschijnselen door te komen. 

Herstelcentra voor verslaving kunnen iemand helpen om tijdens de ontwenning comfortabel te blijven. Ze kunnen er ook voor zorgen dat patiënten het herstel niet opgeven.

In de tweede fase ga je langetermijn stappen naar nuchterheid zetten en die volhouden. In deze fase kun je therapie volgen. Therapie kan je helpen de oorzaak van de verslaving te begrijpen. Het kan je ook helpen een plan te maken om in de toekomst geen meth meer te gebruiken.

Conclusie 

Herstellen van een methverslaving kan een moeilijke reis zijn, vooral als je het alleen doet. Het herstelproces hoeft echter niet zo moeilijk te zijn. Er zijn volop hulpmiddelen, zoals nuchterheidsapps, therapeuten en herstelcentra, beschikbaar voor wie hulp en behandeling zoekt.