Hoe Daniel Radcliffe omgaat met nuchterheid

“Ik verander als ik dronken ben. Ik ben een van die mensen die veranderen… Er zit iets in iedereen die drinkt op een manier die duidelijk niet goed voor hen is, iets dat zich tot die chaos aangetrokken voelt.”

Als je zou moeten raden wie dit citaat heeft gezegd, zou je waarschijnlijk “een alcoholist” zeggen. Harry Potter zou waarschijnlijk de laatste zijn aan wie je denkt. Toch is dit citaat van de Britse acteur Daniel Radcliffe, die in de iconische filmreeks de jonge tovenaar Harry Potter speelde.

Sinds 2001 is Daniel Radcliffe een huishoudnaam. We zagen hem in de Harry Potter-films opgroeien van een tengere 12-jarige jongen tot een knappe man van 22. Het is geen geheim dat beroemdheden vaak worstelen met middelenproblemen. We hebben allemaal de lange lijst A-list acteurs en muzikanten gezien die met een of andere vorm van middelenproblemen hebben geworsteld, van Robert Downey, Jr. tot Amy Winehouse. De meeste fans waren echter geschokt toen ze hoorden dat de jeugdig ogende Radcliffe ook in deze categorie viel.

Daniels vroege leven

Daniel Radcliffe werd geboren op 23 juli 1989. Vanaf het moment dat hij kon praten, leek Daniel Radcliffe voorbestemd om acteur te worden. Zowel zijn moeder Marcia als zijn vader Alan waren zelf kindacteurs en bleven als volwassenen in de entertainmentindustrie werken. Zijn moeder werd castingagent en zijn vader literair agent, gespecialiseerd in boekendeals voor acteurs. Ondanks hun betrokkenheid bij de industrie waren ze allebei tegen dat de jonge Radcliffe acteur zou worden. Tot hun ontsteltenis vertelde hij hen al op 5-jarige leeftijd dat hij ervan droomde op het witte doek te staan. Radcliffes ouders lieten hem meespelen in schoolvoorstellingen, maar ontmoedigden hem om professionele rollen te nemen. De passie van de jonge Daniel voor acteren won hen uiteindelijk toch voor zich.

Radcliffes eerste stap in de professionele acteervereld was op 10-jarige leeftijd, toen hij werd gecast als de jonge David Copperfield in de BBC One-filmadaptatie van de populaire gelijknamige roman van Charles Dickens. Kort daarna kreeg hij een rol in de spionagethriller De Kleermaker van Panama met Pierce Brosnan en Jamie Lee Curtis. Nog voordat de film uitkwam, werd hij benaderd door filmproducent David Heyman. Heyman was ervan overtuigd dat Radcliffe de perfecte Harry Potter zou zijn en stond erop dat hij auditie zou doen. Zijn ouders waren huiverig, maar besloten de auditie toch toe te staan. Wat één auditie moest worden, groeide uit tot acht maanden audities en uiteindelijk kreeg Radcliffe de rol van Harry Potter aangeboden.

Helaas, toen zijn ouders hoorden dat de film een zesdelige reeks zou worden en dat Radcliffe voor de opnames naar Los Angeles zou moeten verhuizen, gingen ze op hun strepen staan. Ze wilden niet dat hun zoon zijn jeugd zou worden afgenomen. Ze hadden geen idee hoe succesvol de Harry Potter-franchise zou worden. Warner Bros. onderhandelde met de Radcliffes en kreeg hen uiteindelijk zover een contract voor twee films te tekenen, met opnames in het Verenigd Koninkrijk. Zoals we allemaal weten, werd dit contract later verlengd, zodat Daniel Radcliffe de hoofdpersoon Harry Potter in de hele achtdelige filmreeks kon spelen.

Opgroeien in de schijnwerpers

Na het uitkomen van het eerste Harry Potter-deel in 2001, Harry Potter en de Steen der Wijzen, werd Radcliffe van de ene op de andere dag beroemd. Zowel fans van de Harry Potter-romans als filmcritici over de hele wereld prezen Radcliffe om zijn vertolking van de verweesde tovenaar Harry Potter. De film bracht wereldwijd bijna 1 miljard dollar op. Slechts een jaar later verscheen Harry Potter en de Geheime Kamer. Die was financieel net zo succesvol als De Steen der Wijzen en kreeg evenveel lof. De overige Harry Potter-films verschenen tussen 2004 en 2011: Harry Potter en de Gevangene van Azkaban (2004), Harry Potter en de Vuurbeker (2005), Harry Potter en de Orde van de Feniks (2007), Harry Potter en de Halfbloed Prins (2009), Harry Potter en de Relieken van de Dood Deel 1 (2010) en Harry Potter en de Relieken van de Dood Deel 2 (2011).

Het is geen geheim dat Radcliffe niet alleen van de rol van Harry Potter genoot, maar ook van de tijd met zijn medespelers Rupert Grint en Emma Watson. In talloze interviews heeft hij uitgeweid over de liefde die hij voelt voor zijn personage en voor het hele team achter de Harry Potter-franchise:

“Ik probeer de boeken als ze uitkomen een beetje onbevooroordeeld te lezen en me niet bij voorbaat vast te leggen, maar toen ik het zesde las, ‘Harry Potter en de Halfbloed Prins’, waren er stukken waarbij ik dacht: ‘God, dat zou ik zo graag doen, omdat het zo goed is’.”

“Ik denk dat Harry Potter heel belangrijk is. Elke kans die ik de rest van mijn leven krijg, zou ik niet hebben gekregen zonder Harry Potter. En het zou het toppunt van ondankbaarheid zijn als ik ooit iets anders zou zijn dan trots om met deze films geassocieerd te worden.”

Hoewel Radcliffe heel open is geweest over zijn waardering voor de Harry Potter-films, is hij net zo stellig dat het een hoofdstuk is dat hij graag gesloten houdt. De schrijfster van de reeks, JK Rowling, moest Radcliffe zelfs beloven dat ze geen Harry Potter-boeken meer zou schrijven, zodat Harry Potter en de Relieken van de Dood Deel 2 het einde van de filmfranchise zou blijven.

Radcliffe heeft door de jaren heen vaak gezegd dat Harry Potter zijn een geweldige ervaring was, maar dat hij graag meer mogelijkheden wil verkennen. Hij vindt het fijn om met de reeks geassocieerd te worden, maar hoopt uiteindelijk bekend te staan als “Daniel Radcliffe de acteur” in plaats van als “Daniel Radcliffe, de kerel die Harry Potter speelde.” Nadat de opnames van het laatste deel van de Harry Potter-franchise waren afgerond, nam Radcliffe verschillende uiteenlopende rollen aan, zowel in films als op Broadway. Voordat hij de iconische Harry Potter-reeks achter zich kon laten, moest hij echter met een paar demonen afrekenen.

Beseffen dat hij een probleem had

Hoewel hij zijn hele tienerjaren en zijn eerste jaren als jongvolwassene in de schijnwerpers doorbracht, wist Radcliffe gekke schandalen te vermijden. Terwijl andere jonge beroemdheden zoals Lindsay Lohan en Paris Hilton berucht waren om hun capriolen onder invloed van middelen, was Radcliffe het tegenovergestelde. Paparazzi hebben hem nooit als minderjarige zien drinken en hij hield altijd een imago van “aardige jongen” in stand. Tot op de dag van vandaag zijn de enige nieuwsartikelen over een dronken Daniel die je vindt, die over zijn verjaardagen.

Paparazzi zagen Radcliffe in de nacht van zijn 18e verjaardagsfeest dronken met zijn ouders naar huis waggelen. Sommigen maakten grappen over de acteur die met zijn ouders feestvierde, anderen reageerden op hoe dronken hij was. Dat gezegd hebbende: het was pas zijn 18e verjaardag, dus weinigen maakten zich écht zorgen over zijn drinken. Radcliffe kwam opnieuw in het nieuws toen foto’s van zijn 21e verjaardagsfeest in Sint-Petersburg, Rusland, opdoken. Radcliffe was ongetwijfeld lam, maar leek wel een leuke avond te hebben.

Journalisten en paparazzi hebben Radcliffe een handvol keren dronken of feestend betrapt, maar zijn capriolen gaven geen waarschuwingssignalen. Niemand die Radcliffe persoonlijk kent, heeft ooit openlijk gezegd dat hij een drankprobleem had. Achter de schermen speelde echter veel meer dan de meeste mensen wisten.

Daniel Radcliffe stopte naar verluidt voor het eerst met drinken in 2010, nadat de opnames van de laatste Harry Potter-film waren afgerond. Het blijkt dat Radcliffe in verschillende scènes van de laatste Harry Potter-films ofwel een kater had, of nog dronken was van de avond ervoor. Zoals Radcliffe zelf zegt: “Ik kan naar veel scènes wijzen waarin ik gewoon weg ben. Dood achter de ogen.” Hij zegt dat hij nooit op de set dronk, maar dat zijn drinken zijn acteren zeker beïnvloedde. Als je je afvraagt waarom zo weinig mensen van zijn alcoholmisbruik wisten, zegt hij terecht: “Mensen met zulke problemen zijn er heel bedreven in om het te verbergen.”

Je vraagt je misschien af waarom iemand die zo rijk, succesvol en vermakelijk is als Daniel Radcliffe alcohol begon te misbruiken. Hij wijst opgroeien in de schijnwerpers aan als de belangrijkste reden:

“In mijn geval was de snelste manier om te vergeten dat je in de gaten werd gehouden, heel dronken worden. En als je dan heel dronken wordt, besef je: ‘Oh, mensen kijken nu meer omdat ik nu heel dronken word, dus ik moet waarschijnlijk meer drinken om dat nog meer te negeren.’”

Eén ding is zeker: Daniel Radcliffe kan goed met woorden overweg. Zijn ervaring is dezelfde ervaring die veel tienersterren doormaken. Het verschil? Hij herkende het probleem vroeg en trok zich er zelf uit. In interviews heeft Radcliffe zijn goede vrienden en familieleden de eer gegeven voor het opmerken van zijn alcoholmisbruik. Hij heeft interviewers verteld dat hij vroeger black-outs had als hij dronk en zich niet kon herinneren wat er was gebeurd. Hij viel in slaap en werd ’s ochtends wakker met een stortvloed aan berichten van vrienden die vroegen of hij oké was, terwijl hij zich niets van zijn avond kon herinneren. Wat hij naar verluidt het meest kwalijk nam, was dat hij niet voor zichzelf kon zorgen als hij te veel dronk – wat hij elke keer leek te doen als hij dronk. Hij heeft gezegd dat hij de persoon werd die “verzorgd moest worden,” wat een last voor zijn vrienden werd.

Radcliffe werd voor het eerst nuchter op 22-jarige leeftijd in 2010. Hij heeft weinig gezegd over hoe hij nuchter werd, maar zijn nuchterheid heeft hij nooit geheim gehouden. Zijn eerste poging tot nuchterheid duurde echter maar kort: twee jaar. In 2012 werd hij naar verluidt uit een bar in New York gezet vanwege overmatig drinken en vechten. In 2013 gaf hij nuchterheid een nieuwe kans en is sindsdien nuchter.

In een interview in februari van dit jaar gaf Radcliffe toe: “Het duurde een paar jaar en het kostte een paar pogingen,” maar dat hij nu nuchter is en daar enorm dankbaar voor is.

Leven in nuchterheid

Radcliffe is niet verlegen om over zijn leven in nuchterheid te praten. Veel interviewers hebben hem door de jaren heen naar zijn drinken gevraagd, omdat het moeilijk te geloven is dat de lieve, jonge Harry Potter een drankprobleem zou kunnen ontwikkelen. De waarheid over alcoholisme, waar we op deze website vaak over hebben gesproken, is dat het geen onderscheid maakt. Je kunt een prachtige jeugd hebben gehad, als volwassene nooit geldzorgen hebben gekend en omringd zijn geweest door geweldige mensen. Alcoholisme is een ziekte. Het trekt zich niets aan van je ras, geslacht of status.

Veel mensen vragen zich af hoe Daniel Radcliffe zijn drankprobleem heeft “verslagen”. De waarheid is dat elke herstellende alcoholist maar één drankje verwijderd is van weer een actieve alcoholist te worden. Radcliffe is zich daar scherp van bewust. Hij zei ooit:

“Hoe graag ik ook iemand zou willen zijn die naar feestjes gaat, een paar drankjes drinkt en een leuke avond heeft – dat werkt bij mij niet. Daar ben ik heel slecht in. Ik zit liever thuis te lezen, of ga met iemand uit eten, of praat met iemand van wie ik houd, of met iemand die me aan het lachen maakt.”

In andere interviews heeft Radcliffe gezegd dat nuchter worden hem prettiger in zijn vel heeft gemaakt. Hij heeft toegegeven dat hij alcohol gebruikte om met beroemdheid om te gaan, maar hij dronk ook omdat hij dacht dat het hem gelukkig zou moeten maken. Tegen het einde van zijn drinken besefte hij dat hij nog steeds ellendig was, zelfs na avonden stappen. Om nuchter te blijven gaat hij naar de sportschool, gaat hij winkelen en leest hij zelfs boeken. Opnieuw verliefd worden op lezen was een van de cadeaus van nuchterheid die Radcliffe kreeg:

“Als tiener was ik een echte veellezer en dat was een van de dingen waarvan ik merkte dat drinken het me afnam, gek genoeg, als bijwerking,” zei Radcliffe. “Ik had niet de drang of de energie om iets te lezen. Dat heb ik nu weer terug.”

Sinds hij in 2013 voor de tweede keer nuchter werd, heeft Radcliffe in tientallen films, televisieseries en toneelstukken gespeeld – allemaal waarover hij openlijk gepassioneerd is. Daaronder zitten Victor Frankenstein (2015), The Gamechangers (2015) en The Cripple of Inishmaan (2013). Aan Radcliffes houding, kijk op het leven en optredens op het scherm is duidelijk te zien dat nuchterheid zijn leven echt ten goede heeft veranderd. In zijn eigen woorden heeft nuchter worden hem de kans gegeven om een leven te leiden “zonder angst en vrees, en dat is heerlijk.”