I Am Sober is een gratis app waarmee je weer wat controle op je eigen leven terugkrijgt.
Vermijdende/restrictieve voedselinnamestoornis, ook bekend als de eetstoornis ARFID, treft veel mensen, waaronder kinderen.
De stoornis brengt veel gevaren met zich mee voor mensen die eraan lijden. Als je denkt dat jij of een dierbare lijdt aan de eetstoornis ARFID, moet je meer weten over de symptomen en gevolgen.
Dit artikel behandelt alles wat je moet weten over de eetstoornis ARFID.
ARFID is een diagnose voor mensen met een restrictieve eetstoornis. Dat kan komen door een gebrek aan interesse in eten. Het kan ook komen doordat bepaalde maaltijden helemaal worden vermeden vanwege de textuur of kleur, of door extreme bezorgdheid over een mogelijk bijeffect van eten, zoals stikken.
De eetstoornis ARFID heeft duidelijke gevolgen voor de voeding en de algemene lichamelijke gezondheid.
Het tekort aan inname kan aanzienlijke gewichtsproblemen veroorzaken (gewichtsverlies of juist niet genoeg aankomen voor een normale ontwikkeling). Het kan ook leiden tot voedingstekorten of tot belemmering van het dagelijks functioneren, zoals socialiseren.
Dit zijn de symptomen van de eetstoornis ARFID:
Bij het vaststellen van ARFID-symptomen bij volwassenen zijn starre eetpatronen, die kunnen worden omschreven als extreem "kieskeurig" met voedselkeuzes, een opvallend waarschuwingssignaal.
Er is een duidelijk verschil tussen voedselvoorkeuren bij gezonde volwassenen en het inflexibele eetgedrag bij mensen met de diagnose ARFID. Daaronder vallen de weigering om andere of nieuwe soorten voedsel te proberen, extreem specifieke voedselbereiding en gevoeligheid voor voedsel, zowel lichamelijk als emotioneel.
Voedselbeperking uit angst is een ander veelvoorkomend teken van de eetstoornis ARFID bij volwassenen.
Mensen die last hebben van bepaalde maaltijden kunnen een emotionele of lichamelijke reactie krijgen. Ze hebben meestal angst voor een allergische reactie, stikken of overgeven. Daardoor kunnen ze bepaalde maaltijden vermijden, waardoor ze voedingsstoffen mislopen.
Hoewel de eetstoornis ARFID mensen van elk geslacht en elke leeftijd kan treffen, komt ze vaker voor bij kinderen en tieners.
Gebrek aan interesse in eten is een van de waarschuwingssignalen van ARFID, en komt vaker voor bij jongeren.
Dit zijn de negatieve gevolgen van de eetstoornis ARFID:
Als iemand ondervoed is, gebruikt het lichaam de weinige energie die het heeft om de meest essentiële organen te beschermen, waardoor de huid, het haar en de nagels achteruitgaan. De dermatologische gevolgen van ARFID zijn onder meer een doffe, droge en bleke huid, en dunner wordend haar. Het kan ook leiden tot broze nagels.
Patiënten met ARFID kunnen last krijgen van maag-darmklachten zoals gastroparese, verstopping en een opgeblazen gevoel.
Gastroparese kenmerkt zich door vertraagde maaglediging. Dat betekent dat de maag langzamer leegloopt dan normaal.
Daarnaast uit dit zich vaak in overmatige volheid, misselijkheid, een opgeblazen gevoel en vroege verzadiging. De aandoening maakt het voor iemand nog moeilijker om voldoende voedingsstoffen binnen te krijgen.
Voedingstekorten veroorzaken hormonale veranderingen in het lichaam. Dit kan leiden tot een lage bloedsuikerspiegel, een verminderd libido, amenorroe en zelfs onvruchtbaarheid.
Hypoglykemie, of een extreem lage bloedsuikerspiegel, kan hoofdpijn, flauwvallen en stemmingswisselingen veroorzaken.
De hersenen, een zeer actief orgaan met een hoge energiebehoefte, worden eveneens getroffen door ondervoeding die samenhangt met ARFID.
Dit is bijzonder gevaarlijk voor kinderen en tieners, omdat de hersengroei doorloopt tot in de vroege volwassenheid.

Mensen met de eetstoornis ARFID hebben vaker een ontoereikende botdichtheid en botsterkte als gevolg van voedingstekorten.
Osteoporose en een grotere kwetsbaarheid voor fracturen en botbreuken kunnen het gevolg zijn van botverlies.
ARFID wordt het best behandeld door een team dat bestaat uit een arts gespecialiseerd in eetstoornissen, een diëtist en een therapeut. Voedingsbegeleiding, medische zorg en voedingstherapie kunnen allemaal deel uitmaken van het behandelplan. Een logopedist kan een slik- en voedingsonderzoek doen als stikken een zorg is.
De belangrijkste doelen van de behandeling zijn het bereiken en behouden van een gezond gewicht en gezonde eetpatronen, en het vergroten van de variatie in wat er wordt gegeten.
Behandeling helpt mensen ook manieren te leren om te eten zonder angst voor pijn of stikken.
Ten slotte kunnen artsen medicijnen voorschrijven om de eetlust te vergroten of angst te behandelen. Als angst een rol speelt, leert de therapeut kinderen en gezinnen hoe ze met voedselgerelateerde angsten omgaan.
De meeste kinderen met ARFID kunnen thuis worden behandeld, maar sommigen hebben een ziekenhuisopname nodig. Iemand met ernstig gewichtsverlies, ondervoeding en/of ernstige gezondheidsproblemen heeft behandeling in een ziekenhuis nodig. Sommige kinderen met ARFID hebben ook sondevoeding of voedingsformules nodig om de calorieën en vitamines binnen te krijgen die ze nodig hebben.
ARFID kan moeilijk te overwinnen zijn, maar leren over gezond eten en angsten aanpakken kan veel kinderen en tieners helpen zich beter te voelen en beter te presteren. Als het hele gezin samenwerkt om het gedrag rond de maaltijd te veranderen, is de kans groot dat een kind blijvend succes heeft.
Vanwege de mogelijke ernst van de medische gevolgen van ARFID moeten mensen die aan deze ziekte lijden zo snel mogelijk behandeling zoeken. Hoe eerder iemand met therapie begint, hoe eerder de negatieve gezondheidsgevolgen van ARFID kunnen worden aangepakt.
Het juiste steunsysteem en een nuchterheidsapp zoals I Am Sober kunnen je ook helpen omgaan met de eetstoornis ARFID.
I Am Sober is een gratis app waarmee je weer wat controle op je eigen leven terugkrijgt.