Wietontwenning

Ontwenningsverschijnselen van wiet zijn onder andere rusteloosheid, verminderde eetlust, misselijkheid, buikpijn, slapeloosheid, verergering van cognitieve stoornissen, angst, prikkelbaarheid, stemmingswisselingen en depressie.

Het is mogelijk om afhankelijk te raken van wiet zonder verslaafd te raken, maar ontwenningsverschijnselen wijzen doorgaans op een cannabisgebruiksstoornis. THC hecht zich aan endocannabinoïde receptoren, die verschillende hersenfuncties beïnvloeden, zoals problemen oplossen en nieuwe vaardigheden leren. Als THC deze processen bij herhaald gebruik onderbreekt, wordt het voor de hersenen lastiger om die functies opnieuw in te stellen.

Ontwenningsverschijnselen kunnen al 24 uur na het laatste gebruik beginnen. Afhankelijk van je mate van afhankelijkheid kunnen de symptomen pas na 3 dagen opkomen.

Ontwenningsverschijnselen van wiet

Hoe ernstig de ontwenningsverschijnselen zijn, hangt af van hoe lang iemand heeft gebruikt, op welke manier (gerookt/ingenomen) en van de ingenomen hoeveelheid. Ontwenningsverschijnselen van wiet beginnen meestal 1-3 dagen na de laatste dosis. Dan zijn de symptomen ook op hun piek.

Vrouwen hebben vaak ernstigere symptomen dan mannen, zoals meer misselijkheid en buikpijn.

Ontwenningsverschijnselen van wiet kunnen zijn:

• Hunkering naar wiet

• Prikkelbaarheid

• Nervositeit/angst

• Misselijkheid

• Rusteloosheid

• Prikkelbaarheid/woede

• Agressie

• Slapeloosheid

• Vreemde/wilde dromen

• Depressie

• Verminderde eetlust

• Zweten

• Koorts

• Rillingen

• Hoofdpijn

• Beverigheid/tremor

• Hoofdpijnen

• Zweten

• Buikpijn

• Stemmingswisselingen

• Gewichtsverlies

In de hersenen communiceren cannabinoïden en sturen ze onze eetlust, stemming en ons geheugen. THC bindt zich aan deze receptoren en beïnvloedt deze functies, waardoor de eetlust toeneemt. Daarom hebben veel mensen last van gewichtsverlies als ze stoppen met wiet.

Daarnaast verbindt THC zich ook met receptoren die onze waak- en slaapcycli beïnvloeden, wat kan verklaren waarom ontwenning slapeloosheid en rusteloosheid kan veroorzaken.

Tijdlijn van wietontwenning

Wietontwenning begint tussen 1 en 3 dagen na het laatste gebruik, piekt tussen de tweede en zesde dag, en duurt meestal ongeveer 2 weken. Afhankelijk van de gebruikte hoeveelheid en de gebruiksduur kan de tijdlijn verschillen.

Dag 1-3: In de eerste dagen van de ontwenning is het heel gebruikelijk om last te hebben van rusteloosheid, moeite met slapen, angst, prikkelbaarheid en een algemeen gebrek aan focus of het onvermogen om je te concentreren. In ernstigere gevallen kunnen tremoren of slapeloosheid optreden.

Dag 4-7: Voor veel mensen houden de symptomen van dag 1-3 aan tot dag 4-7. Daarnaast merken sommigen echter buikkrampen, misselijkheid, hoofdpijn, zweten, rillingen, verminderde eetlust en gewichtsverlies. Bovendien slaan hunkeringen in deze periode vaak toe.

Dag 7-10: In deze periode blijven hunkeringen, prikkelbaarheid en een gebrek aan concentratie in wisselende mate aanwezig. Tegelijkertijd kunnen nu ook stemmingswisselingen, agressief gedrag, slaapstoornissen en milde depressie ontstaan.

Dag 11-14: De ontwenningsverschijnselen die op dit punt overblijven zijn slapeloosheid, milde depressie, angst en een frequente hoest (als wiet vooral werd gerookt).

De langetermijn effecten van wiet op volledig ontwikkelde volwassenen zijn nog steeds onderwerp van discussie, maar bij jongeren en adolescenten zijn sommige veranderingen in de cognitieve functie blijvend. Problemen oplossen en nieuwe vaardigheden leren wordt daardoor veel lastiger.

Dat gezegd hebbende, ook bij volwassenen hebben velen aanhoudende geheugenproblemen, milde depressie en een gebrek aan motivatie gemeld.

Hoe je hunkeringen naar wiet aanpakt

Terugval blijft een van de zwaarste kanten van verslaving, en hunkeringen maken het nog zwaarder. Een van de uitdagingen bij wiet is dat het, door de toenemende legalisering, heel makkelijk te krijgen is, ongeacht je omgeving.

Om hunkeringen tegen te gaan, kun je verschillende dingen doen.

1. Hunker nooit alleen. Bouw een steunnetwerk in je herstel op waarmee je kunt praten als je hunkert. Praat je hunkeringen uit: over de goede dingen die gebeuren als je niet gebruikt, de slechte dingen die gebeuren als je wél gebruikt, wat je hunkering misschien triggert, en wat je kunt doen om jezelf te kalmeren en af te leiden.

2. Verlaat de situatie als die je triggert. Vermijd de mensen, plaatsen en dingen die bij wietgebruik horen. Waar je ook bent en wat je ook doet, het kan een trigger zijn. Haal jezelf uit de situatie, ook als dat normaal gesproken als een faux pas zou worden gezien.

3. Kalmeer jezelf. Gebruik adem- en ontspanningstechnieken. Ga wandelen. Luister naar muziek. Neem een bad. Idealiter kalmeert dit je lichaam, zodat je het grotere plaatje kunt zien in plaats van de directe beloning van wiet.

4. Leid jezelf af. Zoek een nieuwe activiteit. Als je geobsedeerd raakt door het gebruiken van wiet, moet je iets anders vinden om jezelf mee bezig te houden. Het beste is iets lichamelijks waarbij je je concentreert op wat je doet in plaats van te denken aan wiet. Joggen, een potje sporten of een workout zijn allemaal goede manieren om nuchter te blijven.

Behandeling van wietontwenning

De Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) heeft momenteel geen medicijnen goedgekeurd die specifiek wietontwenning behandelen. Omdat ontwenning meestal meer angst, rusteloosheid en slaapstoornissen veroorzaakt, schrijven artsen vaak medicatie voor die op die symptomen is gericht.

Er zijn aanwijzingen dat gabapentine nuttig kan zijn bij de angst van ontwenning. Een antidepressivum genaamd mirtazapine kan helpen bij depressie en slapeloosheid. Vermijd het antidepressivum venlafaxine—het kan de ontwenning verergeren.

Er lopen klinische onderzoeken om ontwenningsverschijnselen van wiet te verlichten. De twee belangrijkste geteste medicijnen zijn buspiron (een angstremmend middel) en zolpidem (een slaapmiddel). Buspiron kan helpen bij slaap. Zolpidem (Ambien) kan helpen bij slapeloosheid.

Naast medicatie volgen veel mensen therapie om nuchter te blijven tijdens de ontwenning. Zo is er cognitieve gedragstherapie (CBT) om wietgebruikers te helpen ongunstige triggers, gedachten en gedragingen te herkennen. CBT helpt wietgebruikers gezondere keuzes te maken. Een andere therapie is motivatieversterkende therapie (MET). MET helpt de motivatie te verhogen om nuchter te blijven.

Hoewel wietontwenning pijnlijk is, is die veilig en tijdelijk. De meeste mensen kunnen het op ambulante basis doormaken. Zoek behandeling om het proces dragelijker te maken. Als je ontwenning doormaakt, blijf denken aan de voordelen op de lange termijn die je zult ervaren. Bij wietontwenning leidt pijn op de korte termijn wél tot winst op de lange termijn.

Meer bronnen

• National Institute on Drug Abuse

• NIDA for Teens