Bijwerkingen van heroïne

Het effect is onmiddellijk – het treedt binnen enkele minuten op na injectie of snuiven – en gebruikers ervaren een “rush”-gevoel.

Een van de grootste problemen van elke drug die op een onnatuurlijke manier dopamine produceert en endorfinereceptoren stimuleert, is de kunstmatige beloningsreactie op iets onnodigs. Wat dit betekent, is dat je hersenen natuurlijke beloningen nodig hebben voor het vervullen van behoeften zoals slaap, seks, eten en water. Heroïne stimuleert het beloningssysteem van de hersenen kunstmatig, net zoals natuurlijke beloningen dat doen, maar in veel sterkere mate.

Zo ontstaat verslaving; je hersenen beginnen naar heroïne te hunkeren, net zoals een uitgehongerd persoon naar voedsel hunkert. Heroïne verandert het drijfveer-beloningssysteem van de hersenen op manieren die het slachtoffer van verslaving, dat nu “uitgehongerd” is naar heroïne, dwingen om het te blijven gebruiken.

Effecten van heroïne op korte termijn

De effecten van heroïne op korte termijn zijn onder andere:

• Euforie

• Intense rush

• Misselijkheid

• Braken

• Onderdrukte ademhaling

• Zwaar gevoel in de ledematen

• Droge mond

Daarnaast is een ander symptoom “knikkebollen.” Knikkebollen is een groot deel van de roes van heroïne, omdat de gebruiker afwisselt tussen alertheid en lethargie. Het gevolg is dat heroïnegebruikers meestal naar voren “knikken” voordat ze zichzelf opvangen.

Omdat heroïne een dempend middel is dat slaperigheid kan veroorzaken, combineren veel mensen het met cocaïne of methamfetamine (stimulerende middelen) om de effecten te “balanceren”.

Effecten van heroïne op lange termijn

De effecten van heroïne op lange termijn verschillen afhankelijk van hoe gebruikers de drug gebruiken. Veel gebruikers beginnen met heroïne in poedervorm – een teken dat die in een zuiverdere staat is. Black tar-heroïne (een zwarte, kleverige stof die het gevolg is van onzuiverheden die bij de verwerking achterblijven) moet echter worden opgelost of verdund en geïnjecteerd. Intraveneus gebruik van heroïne kan een reeks andere effecten op lange termijn veroorzaken, zoals een groter risico op ziekten als hiv en hepatitis, en op infecties zoals endocarditis—een infectie van de hartkleppen.

Enkele bijwerkingen van heroïne op lange termijn zijn:

• Verandering van de hersenstructuur

• Achteruitgang van de witte stof

• Onbalans (fysiek en hormonaal)

• Onvermogen om gedrag te reguleren

• Verminderd vermogen om rationele beslissingen te nemen

• Slechte executieve functies (onvermogen om te redeneren, plannen, problemen op te lossen of meerdere taken tegelijk te doen)

• Infectieziekte (hiv, hepatitis B en C)

• Ingeklapte aderen

• Bacteriële infecties (schimmelendocarditis en veneuze sclerose)

• Infectie van het hartvlies en de hartkleppen

• Artritis

• Reumatologische problemen

• Abcessen (gezwollen weefsel gevuld met pus)

• Leverziekte

• Nierziekte

• Risico op een overdosis

Naast deze gevolgen op lange termijn kun je ook getroffen worden door talloze andere, door de toevoegingen en drugs die aan heroïne kunnen worden toegevoegd. En hoewel sommige van deze effecten behandelbaar zijn, zijn andere niet omkeerbaar.

De ernstigste bijwerking is een overdosis, die vaak tot de dood leidt. Een overdosis ontstaat omdat een van de bijwerkingen van het dempende middel vertraagde of onderdrukte ademhaling is. Het is mogelijk een aandoening te ontwikkelen die hypoxie heet, waarbij minder zuurstof de hersenen bereikt. Dit kan leiden tot blijvende hersenschade, coma en de dood.

Bronnen

• National Institute on Drug Abuse

• NIDA - Advancing Addiction Science