Methverslaving

Wat is meth?

Methamfetamine is een stimulans van het centrale zenuwstelsel (CZS) die wordt gebruikt in verkoudheidsmedicatie, vrij verkrijgbare griepmedicatie, medicatie tegen depressie, ADD-medicatie en zelfs in sommige behandelingen van narcolepsie. Methamfetamine veroorzaakt een onmiddellijke, euforische roes die nog urenlang in het lichaam wordt opgenomen. Daardoor raken lichaam en geest snel afhankelijk van de drug door de onmiddellijke en aanhoudende effecten. Daarom is meth een sterk (lees: gevaarlijk) verslavende stof.

Wat zit er in meth?

Het hoofdingrediënt van meth is pseudo-efedrine of efedrine, een in de VS streng gecontroleerde stof vanwege het eigen verslavende karakter, met veel van dezelfde bijwerkingen als meth. Pseudo-efedrine is daarentegen nuttig in verkoudheidsmedicatie en astmamedicatie, maar veel minder krachtig dan efedrine. Beide komen voor in verkoudheidsmedicatie, meestal in tabletvorm, maar er is geen wezenlijk verschil meer zodra ze worden geëxtraheerd en gesynthetiseerd tot methamfetamine.

Als efedrine nog niet als zuiver poeder aanwezig is, moeten de chemici de efedrine uit de tabletten extraheren. Daarvoor mengen ze het met een oplosmiddel, filteren ze de oplossing en verwarmen ze het product op lage temperatuur. Daarmee wordt doorgaans het inerte materiaal van de tablet gescheiden.

Wat overblijft is de zuivere poedervorm van efedrine (of pseudo-efedrine), die vervolgens wordt gemengd met joodwaterstofzuur en rode fosfor. Die laatste stof wordt eruit gefilterd en bewaard (om later opnieuw te gebruiken), en aan het resterende zuur wordt een loogoplossing toegevoegd. Daardoor komt de meth als vloeistof vrij, die door een filter wordt afgegoten.

Om de vloeibare methamfetamine te laten kristalliseren, voegen de chemici waterstofchloridegas toe. Dat borrelt door de vloeibare meth en verandert die in een kristallijn zout. Dit mengsel wordt vervolgens door een filterdoek gegoten. Daarna wachten ze tot de meth droog is en mengen ze die met enkele toevoegingen. Van meth is bekend dat het wel 30 extra ingrediënten kan bevatten, waaronder:

• Antivries

• Aceton

• Accuzuur

• Gootsteenontstopper

Die allemaal de effecten van de drug kunnen versterken.

Wat zijn andere namen voor meth?

• crystal meth

• crank

• chalk

• ice

• speed

Geschiedenis van meth

Meth bestaat al sinds het einde van de 19e eeuw en heeft zelfs een belangrijke rol gespeeld in de wereldgeschiedenis. Het bekendst is dat methamfetamine in de Tweede Wereldoorlog zowel door de asmogendheden als door de geallieerden werd gebruikt. Soldaten kregen meth om honger te onderdrukken en ’s nachts waakzaam te blijven. Japanse kamikazepiloten kregen meth om zich extreem te concentreren en dat gevoel van euforie te ervaren als ze de strijd ingingen.

In zekere zin is wat meth met het lichaam doet vergelijkbaar met wat het doet met de labs waarin meth illegaal wordt gemaakt. Die labs, of het nu in een afgelegen fabriek of in een huis is, worden onstabiel en onleefbaar, en de makers van meth lijden vaak aan schade aan inwendige organen, ademhalingsproblemen, schildklierstoornissen, longoedeem en blindheid. Houd daarbij in gedachten dat dit komt door het verblijf in het lab, niet door het gebruik van de drug.

Natuurlijk geldt: omdat er bij het proces talloze chemicaliën en temperaturen komen kijken, staan methlabs bekend om ernstige brandwonden en zelfs explosies die mensen en het milieu schaden. En dat allemaal alleen al door het maken van de drug.

Hoewel methamfetamine ooit in onze geschiedenis is gebruikt, raadt de medische gemeenschap het gebruik ervan vandaag voor geen enkele vorm van geneeskunde aan, en al helemaal niet voor recreatief gebruik. De drug is extreem verslavend, wat betekent dat het niet ongewoon is dat iemand – zelfs puur uit nieuwsgierigheid – na één dosis verslaafd raakt.

Als jij of iemand die je kent verslaafd is aan methamfetamine, zoek dan professionele hulp bij een verslavingskliniek. Ontwenning van meth is niet makkelijk, maar met gedisciplineerde steun kan het minder zwaar zijn.

Bronnen

• National Institute on Drug Abuse

• SAMHSA National Survey 2012