Dlaczego cukier uzależnia? Prawda ujawniona

Uzależnienie od cukru to powszechny problem, który dotyczy milionów ludzi na całym świecie. Niektóre osoby uzależnione od cukru nawet nie zdają sobie sprawy, że go mają. 

Ale dlaczego cukier uzależnia? Jak rozwija się uzależnienie od cukru?

W tym poście omówimy uzależnienie od cukru, dlaczego cukier uzależnia i jak ludzie się od niego uzależniają. 

Czym jest uzależnienie od cukru? 

Cukier znajdziesz w wielu produktach — od babeczek i ciast po lody i zimne napoje. 

Prawda jest taka, że cukru niemal nie da się uniknąć. Właśnie dlatego wiele osób się od niego uzależnia. 

Uzależnienie od cukru, często nazywane emocjonalną lub psychologiczną zależnością od słodkich produktów i napojów, jest poważnym powodem do niepokoju wśród specjalistów ds. zdrowia. Gdy przetworzone posiłki i rafinowane węglowodany są metabolizowane, w organizmie powstaje więcej cukru. 

Choć cukier w umiarkowanych ilościach nie jest toksyczny, wiele osób przesadza. Według niedawnego badania 75% Amerykanów spożywa za dużo cukru. Wielu z nich ma uzależnienie od cukru.

Ale dlaczego cukier w ogóle uzależnia? W kolejnej części przyjrzymy się, dlaczego cukier uzależnia. 

Dlaczego cukier uzależnia? 

Jeśli zastanawiasz się, dlaczego cukier uzależnia, mamy dla ciebie odpowiedź. 

Cukier sprawia, że twój organizm uwalnia dopaminę. Dopamina to neuroprzekaźnik, który odgrywa kluczową rolę w „układzie nagrody” powiązanym z zachowaniami uzależniającymi. 

Kiedy robisz coś, co wywołuje nadmierne uwolnienie dopaminy, odczuwasz przyjemną euforię, którą chcesz powtórzyć.

Twój mózg dostosowuje się też tak, żeby uwalniać mniej dopaminy, gdy powtarzasz to zachowanie coraz częściej. W efekcie jedynym sposobem, żeby osiągnąć tę samą euforię co wcześniej, jest zwiększenie ilości i częstotliwości tego zachowania. Gdy wciąż sięgasz po coraz więcej cukru, żeby poczuć to przyjemne uczucie, możesz się od niego uzależnić. 

Jak ludzie uzależniają się od cukru? 

Spożycie cukru może dać organizmowi krótkotrwałą euforię i zastrzyk energii. Według badań, kokaina jest tak samo uzależniająca jak cukier. 

Powoduje uwolnienie dopaminy, które wiele osób uwielbia. Nadmierne spożycie cukru wiąże się jednak także z długoterminowymi konsekwencjami zdrowotnymi, takimi jak otyłość i cukrzyca, ze względu na jego uzależniający charakter. 

Uzależnienie od cukru, podobnie jak inne kompulsje lub uzależnienia behawioralne, jest szczególnie niebezpieczne dla osób w obniżonym nastroju, z lękiem albo w skrajnym stresie.

Poza tym zmęczeni ludzie często sięgają po słodkie, bogate w węglowodany produkty, żeby się pobudzić. Cukier wywołuje też przypływ energii, uwalniając endorfiny i mieszając je z innymi substancjami w organizmie. 

Kiedy więc ktoś kojaczy cukier z wytwarzaniem energii, może się od niego uzależnić (zwykle nieświadomie). Ochota na cukier może też pojawić się przez rozdrażnienie, spadki nastroju i inne okoliczności. Gdy tak się dzieje, osoba ma niewielką kontrolę nad sposobem jedzenia i rozwija się uzależnienie od cukru.

Uzależnienie od cukru a jedzenie emocjonalne 

Zdolność cukru do szybkiego dostarczania energii, wraz z pysznym smakiem słodkich posiłków, może pociągać niektóre osoby. Dla niektórych jest też szybkim sposobem na ulgę po długim i stresującym dniu. 

W efekcie osoby po rozstaniach albo innych emocjonalnie trudnych wydarzeniach często sięgają po czekoladę lub lody, żeby sobie poradzić. Z kolei ci, którzy używają cukru do radzenia sobie z problemami emocjonalnymi, uzależniają się od niego. 

W konsekwencji przybierają na wadze i mają trudności ze skupieniem się na codziennych obowiązkach. Te negatywne skutki mogą też obniżać ich samoocenę, wywoływać poczucie bezsilności i zmniejszać poczucie własnej wartości. To prowadzi do jeszcze większego spożycia cukru i poważniejszego uzależnienia.

Uzależnienie od cukru a napadowe objadanie się 

Napadowe objadanie się jest szczególnie niebezpiecznym elementem uzależnienia od cukru. To określenie opisuje spożycie dużej ilości jedzenia w krótkim czasie. Zwykle idą za tym poczucie winy, wstyd i obrzydzenie. 

Napadowe objadanie się może też obejmować dużo słodyczy, które dają ten sam efekt regulowania nastroju i samoleczenia. 

Trzeba jednak wiedzieć, że napadowe objadanie się, zwłaszcza cukrem, jest tylko tymczasowym środkiem na problemy emocjonalne. 

Uzależnienie od cukru a alkoholizm 

Istnieje genetyczny związek między dziećmi rodziców uzależnionych od alkoholu a uzależnieniem od cukru. Niedawne badanie wykazało, że gdy ktoś spożywa cukier, receptory dopaminy w mózgu się aktywują, podobnie jak w mózgu osoby nadużywającej alkoholu. Z tego powodu osoby ze słabością do słodyczy mogą być bardziej narażone na alkoholizm.

Osoby uzależnione od alkoholu częściej mają ochotę na słodycze i doświadczają głodu cukrowego oraz objawów odstawienia. Co więcej, geny rodziców nadużywających alkoholu, a także ich preferencje wobec cukru, mogą być przekazywane potomstwu. W efekcie dziecko może być podatne na obie kompulsje.

Podsumowanie 

Uświadomienie sobie, że uzależnienie od cukru jest problemem, to pierwszy krok do zmiany. Zmiany w diecie i ćwiczenia samokontroli mogą ci pomóc. Eksperci nie zalecają jednak rzucania z dnia na dzień. 

Osobom uzależnionym od cukru trudno będzie pokonać swoje zachcianki, zwłaszcza jeśli mają też inną chorobę związaną z nadużywaniem substancji albo współwystępujący problem ze zdrowiem psychicznym. 

Skontaktuj się już dziś z ośrodkiem leczenia, żeby poznać swoje możliwości, jeśli ty albo ktoś, kogo kochasz, ma uzależnienie od cukru. Odpowiedni system wsparcia i aplikacja do trzeźwości taka jak I Am Sober też mogą pomóc.