Różowa chmura zdrowienia

Każdy, kto był na mityngu 12 kroków, zna syndrom różowej chmury. To określenie ukute przez Anonimowych Alkoholików, które opisuje osoby we wczesnym zdrowieniu – zwykle w pierwszym roku.

Narkotyki i alkohol działają na ośrodkowy układ nerwowy i przytępiają emocje, znieczulając ludzi tak, że nic nie czują. Jedynym wyjątkiem jest oczywiście „ból” wynikający z braku ulubionej substancji. Dlatego gdy zdrowiejący alkoholicy i osoby uzależnione ruszają w drogę ku zdrowieniu, wielu zaczyna mocno (zwykle po pobycie na odwyku).

Większość jest w euforii, nagle wypełniona emocjami, które długo były tłumione. Nawet uczucia takie jak smutek mogą mieć „pozytywny” wpływ, bo osoby żyjące w różowej chmurze cieszą się, że w ogóle coś czują.

Różowa chmura to stan umysłu, poczucie, że teraz nic nie może pójść źle i że ich życie na zawsze zmieniło się na lepsze. To nierealistyczna kraina fantazji, która nie przygotowuje osoby uzależnionej w zdrowieniu na trudności, które mogą nadejść.

Dla osób, które nie znają określenia „różowa chmura”, innym często używanym terminem na to zachowanie jest „suchy alkoholik”. „Suchy alkoholik” jest trafny, bo też pokazuje, dlaczego różowa chmura jest czymś negatywnym.

Dlaczego różowa chmura jest zła?

Niektórzy pytają, dlaczego bycie „zbyt szczęśliwym/ą” to coś złego. Zwłaszcza przy alkoholizmie częstym skutkiem ubocznym usunięcia alkoholu z organizmu jest depresja. Mając to na uwadze, jak cieszenie się z bycia trzeźwym/ą może być czymś złym? Bycie trzeźwym/ą jest „w modzie”, a przy tym, jak bardzo picie jest znormalizowane w naszej kulturze, ktoś powinien być twarzą radosnego i przyjemnego trzeźwego życia. Prawda?

Cieszenie się z bycia trzeźwym/ą to coś dobrego, ale to zobowiązanie na całe życie. Różowa chmura zaczyna stawiać nierealistyczne oczekiwania i coraz groźniejszą poprzeczkę tego, jak powinna wyglądać trzeźwość. To jak „miesiąc miodowy” w małżeństwie. Gdy wszystko idzie dobrze, oczywiście wydaje się, że żaden problem nie jest zbyt wielki. To sprzyja nadmiernej pewności siebie, która jest szczególnie zła, bo prowadzi do braku przygotowania.

Życie w różowej chmurze nieuchronnie niesie dwie negatywne konsekwencje:

1. Poczucie, że uzależnienie nie jest problemem.

2. Że zasługujesz na szczęście.

Gdy nabierasz nadmiernej pewności siebie w swojej trzeźwości, możesz pomyśleć, że to nie jest problem albo że masz to pod kontrolą. Są tysiące osób uzależnionych, które spędzają lata w trzeźwości, a jeden nawrót kosztuje je życie. Śmierć Philipa Seymoura Hoffmana jest jednym z najbardziej znanych przypadków. Po dwóch dekadach trzeźwości Hoffman miał nawrót, który kosztował go życie. Uzależnienie to codzienna walka, a możliwość śmiertelnego nawrotu jest zawsze obecna.

Drugi punkt, „że zasługujesz na szczęście”, dotyczy szczególnie osób uzależnionych, bo technicznie rzecz biorąc tak, każdy powinien być szczęśliwy. U osób uzależnionych właśnie to poczucie, że szczęście im się należy, sprawia, że gonią za różową chmurą jak za hajem. I znowu, idea suchego alkoholika albo kogoś, kto jest „odurzony życiem”, dobrze opisuje to zachowanie. Na marginesie, film Jima Carreya Yes, Man dobrze to pokazuje.

Problem z gonieniem za tym hajem pojawia się, gdy osoba w zdrowieniu trafia na pierwszy dołek. Gdy trzeźwość nie daje już szczęścia i nie jest przyjemna, zaczynają się poważniejsze próby. Osoby uzależnione, które padły ofiarą różowej chmury, mają nawrót przy pierwszym dołku, bo trzeźwość nagle traci swój urok.

Przestaje to dawać dobre samopoczucie, więc rezygnują. Gonienie za hajem szczęścia to sposób na znieczulenie innych emocji i sprawia, że osoba uzależniona jest bardziej narażona na brak przygotowania do kolejnych prób.

Pierwszy rok trzeźwości

Badanie z 2011 roku wykazało, że 85% osób uzależnionych ma nawrót w pierwszym roku po odwyku. Ta statystyka niewiele się zmieniła w kolejnych latach.

Dobre samopoczucie z powodu bycia trzeźwym/ą to nic, czego trzeba się wstydzić albo za co czuć winę. Dobrze jest znów wejść w kontakt z emocjami, które długo leżały uśpione; dobrze jest czuć, że jesteś na właściwej drodze; dobrze jest czuć, że twoje życie jest poukładane. Co nie jest dobre, to widzenie tunelowe, które może przez to stać się silniejsze.

Świadomość różowej chmury i wskaźnika nawrotów powinna studzić oczekiwania. Dobrze jest czuć się dobrze, będąc trzeźwym/ą, ale to nie powinno być jedynym powodem, bo złe sytuacje i dołki nadal mogą się zdarzyć, a wielu z nich nie mamy pod kontrolą.

Wiele osób, które nie są uzależnione, i tak ląduje bez pracy i bez domu przez bardzo niefortunne okoliczności. To nie znaczy, że osoba uzależniona dojdzie do tego punktu, tylko że przed nią będą wyzwania – niezależnie od tego, czy jest trzeźwa, czy nie.

Codziennie składaj Zobowiązanie, że będziesz trzeźwy/a

Emocje są przelotne. Uczucia potrafią zalać umysł w oślepiającej, gorącej złości i potrafią się ciągnąć przez pochmurny dzień. Najważniejsze jest to, że przemijają. Cieszenie się szczęściem to dobra cecha, ale naiwnością jest zakładać, że zawsze będziesz szczęśliwy/a.

Kiedy codziennie składasz Zobowiązanie, że będziesz trzeźwy/a, przypominasz sobie, że to wyzwanie wymaga stałej czujności. To codzienna walka i zawsze jest coś więcej do nauczenia się.