Anoreksja a bulimia: różnice, objawy i leczenie

Osoby w różnym wieku mogą zmagać się z zaburzeniami odżywiania. Mogą być śmiertelne, jeśli nie leczy ich specjalista. Anoreksja i bulimia to dwa z najczęstszych zaburzeń odżywiania. 

Dlatego ludzie chcą lepiej poznać różnice między nimi – stąd porównanie anoreksji i bulimii. 

W tym artykule omówimy anoreksję i bulimię. Opiszę ich różnice, objawy i leczenie. 

Anoreksja a bulimia: czym jest anoreksja? 

Jadłowstręt psychiczny, czyli anoreksja, to zaburzenie odżywiania i choroba metaboliczna. Charakteryzuje się znaczną utratą wagi i skrajną szczupłością wskutek głodzenia się.

Według danych zebranych przez National Eating Disorders Association około 2% amerykańskich dziewcząt i 0,3% chłopców w ciągu życia zachoruje na anoreksję. 

Anoreksja może dotyczyć każdej osoby, niezależnie od płci, wieku, rasy i pochodzenia kulturowego. Najczęściej jednak występuje u nastoletnich dziewcząt i kobiet. Narażeni są też sportowcy, tancerze oraz wszyscy, którzy pracują albo uczą się w środowisku, w którym podkreśla się szczupłą sylwetkę.

Anoreksja a bulimia: czym jest bulimia? 

Im dłużej trwa bulimia, tym bardziej może prowadzić do niezdrowej relacji z jedzeniem. Osoby z bulimią mogą wpaść w szkodliwe wzorce napadowego objadania się, a potem stresować się spożytymi kaloriami.

Bulimię dzieli się na dwa rodzaje: bulimię przeczyszczającą i bulimię nieprzeczyszczającą. 

Osoby z bulimią przeczyszczającą często prowokują wymioty po nadmiernym jedzeniu. Mogą też nadużywać środków przeczyszczających, leków moczopędnych albo lewatyw.

Z kolei osoby z bulimią nieprzeczyszczającą unikają przybierania na wadze po napadzie objadania się. Ktoś z tym typem bulimii może też pościć albo podejmować wyczerpującą aktywność zamiast przeczyszczać się.

Anoreksja a bulimia: jakie są różnice? 

Anoreksja i bulimia znacznie się od siebie różnią. 

Po pierwsze, osoby z anoreksją często stosują bardzo restrykcyjne diety. Mogą też ograniczać jedzenie aż do niedożywienia, a nawet śmierci.

Niektóre osoby z anoreksją też się przepracowują. Jeśli ktoś jest już niedożywiony, może z tego powodu zemdleć. Osoby z anoreksją też prowokują wymioty albo używają środków przeczyszczających, żeby schudnąć.

Z kolei bulimię charakteryzują napady objadania się, po których następuje przeczyszczanie. Taki epizod może oznaczać przejedzenie, a potem wymioty, użycie środków przeczyszczających albo lewatyw, żeby pozbyć się wchłoniętych kalorii.

Anoreksja a bulimia: objawy anoreksji 

Oto objawy anoreksji:

Przeczyszczanie w celu kontroli wagi 

Osoby z anoreksją są znane z zachowań przeczyszczających. Przykłady to prowokowanie wymiotów oraz nadmierne stosowanie środków przeczyszczających albo leków moczopędnych. Możliwe jest też używanie lewatyw.

Anoreksję z napadami objadania się i przeczyszczaniem charakteryzują okresy napadowego objadania się, po których następują prowokowane wymioty.

Inną możliwością jest przeczyszczanie ogromnymi dawkami środków przeczyszczających. Te leki stosuje się też po to, żeby ograniczyć wchłanianie pokarmu i przyspieszyć opróżnianie żołądka. 

Obsesja na punkcie jedzenia, kalorii i diet 

Anoreksję charakteryzuje ciągły lęk przed jedzeniem i rygorystyczne monitorowanie spożycia kalorii.

Osoby z anoreksją mogą śledzić każdy spożyty produkt, łącznie z wodą. Czasem nawet zapamiętują liczbę kalorii w konkretnych daniach.

Dodatkowo ich obsesję na punkcie jedzenia nasila lęk przed przybraniem na wadze. Osoby z anoreksją mogą też drastycznie ograniczać kalorie i trzymać się rygorystycznych reżimów. Niektórzy wykluczają z diety pojedyncze produkty albo całe grupy, na przykład węglowodany i tłuszcze. 

Zmiany nastroju i stanu emocjonalnego

U osób z anoreksją często widać oznaki smutku, lęku, nadpobudliwości, perfekcjonizmu i impulsywności. 

Te objawy mogą sprawić, że osoby z anoreksją tracą zainteresowanie rzeczami, które innym sprawiają przyjemność. 

Ponadto typowa jest też skrajna samokontrola. Ten rys widać w ograniczaniu jedzenia po to, żeby schudnąć.

Zniekształcony obraz ciała 

Obraz ciała oznacza, jak dana osoba postrzega swój wygląd i jak się z nim czuje. 

Anoreksję definiuje negatywny obraz ciała i złe myśli o własnym ciele.

W jednym badaniu osoby z anoreksją miały z góry przyjęte wyobrażenia o swojej sylwetce i wyglądzie. Mają też silną potrzebę bycia chudymi. 

Anoreksja a bulimia: objawy bulimii

Oto objawy bulimii:

Ukrywanie ciała 

Choć nadmierna utrata wagi albo brak obrazu ciała nie zawsze wiążą się z żarłocznością psychiczną, osoby z jadłowstrętem psychicznym i żarłocznością psychiczną często mają zniekształcony obraz ciała albo są niezadowolone ze swojego ciała. 

To niezadowolenie osoba może wyrażać, ukrywając swoje ciało. 

Ukrywanie przeczyszczania 

Najczęstszym objawem żarłoczności psychicznej jest częste przeczyszczanie (zazwyczaj przez prowokowanie wymiotów) po posiłkach i napadach objadania się. 

Ponieważ jest to powszechnie znane, często próbuje się ukryć ślady napadów objadania się i późniejszego przeczyszczania. Na przykład ktoś z bulimią może chować zapasy jedzenia w śmieciach albo zakopywać opakowania w odpadkach.

Prowokowane wymioty 

Jedną z najważniejszych rzeczy, na które warto zwracać uwagę, są ślady wymiotów – charakterystyczny objaw żarłoczności psychicznej, który wymaga leczenia. 

Może to przybierać postać częstych wizyt w łazience po posiłkach, regularnego zażywania leków (np. środków przeczyszczających) albo częstych diet. Niepokojący jest też często wyczuwalny zapach wymiocin. 

Unikanie jedzenia i rytuały

Osoby z żarłocznością psychiczną zwykle mają burzliwą relację z jedzeniem, zwłaszcza w towarzystwie. 

Często wprowadzają rytuały związane z jedzeniem, na przykład jedzą w określonej kolejności albo pilnują, żeby różne dania nie stykały się na talerzu. Jedzenie z innymi może być dla nich też przykre. Dlatego wolą jeść same, często podczas napadów objadania się. 

Anoreksja a bulimia: leczenie anoreksji i bulimii 

Oto metody leczenia anoreksji i bulimii:

Psychoterapia 

Ten rodzaj poradnictwa często obejmuje terapię rodzinną, terapię poznawczo-behawioralną i psychoterapię interpersonalną. 

Celem tego leczenia jest pomoc w przezwyciężeniu szkodliwych myśli i zachowań, które przyczyniają się do anoreksji albo bulimii. Pomocna może być też terapia grupowa.

Wsparcie dietetyka i edukacja żywieniowa 

Mogą one pomóc w układaniu pożywnych posiłków i nauce zdrowych nawyków żywieniowych. Można też nauczyć się zmieniać swoje zwyczaje związane z jedzeniem.

Hospitalizacja 

Hospitalizacja może być konieczna, zwłaszcza przy ciężkim odwodnieniu, zaburzeniach elektrolitowych i uszkodzeniu narządów.

Podsumowanie 

Jeśli zauważysz u kogoś bliskiego objawy zaburzenia odżywiania, odezwij się. Musisz wyciągnąć rękę, bo osoby z zaburzeniami odżywiania często boją się prosić o pomoc albo nie potrafią tego zrobić. Odpowiedni system wsparcia i aplikacja trzeźwości taka jak I Am Sober też mogą pomóc.