Οξυκωδόνη vs υδροκωδόνη

Πολλοί που παλεύουν με εξάρτηση από συνταγογραφούμενα παυσίπονα γνωρίζουν και την οξυκωδόνη και την υδροκωδόνη. Και οι δύο αυτές ουσίες είναι εξαιρετικά ισχυρά οπιοειδή, αλλά τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Τα οπιοειδή είναι μια συνηθισμένη μορφή παυσίπονων που συνήθως συνταγογραφούνται μόνο για σοβαρό πόνο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η εξάρτηση από οπιοειδή αυξάνεται σταθερά τις τελευταίες δεκαετίες. Εκτός από την ανακούφιση του πόνου, τα οπιοειδή δίνουν σε όσους τα παίρνουν ένα αίσθημα ευφορίας. Παρότι η υδροκωδόνη και η οξυκωδόνη είναι και οι δύο οπιοειδή, σε τι διαφέρουν; Είναι σημαντικό να καταλάβεις ακριβώς τι περιέχει το καθένα από αυτά τα φάρμακα, ποιες παρενέργειες μπορεί να προκαλέσουν και πώς επηρεάζουν το σώμα μας. Ακολουθούν απαντήσεις σε μερικές από τις πιο συχνές ερωτήσεις για την οξυκωδόνη και την υδροκωδόνη.

Τι είναι η οξυκωδόνη;

Η οξυκωδόνη είναι ένα ημισυνθετικό αναλγητικό φάρμακο που παρασκευάζεται από ένα οπιοειδές αλκαλοειδές της περσικής παπαρούνας, που ονομάζεται θεβαΐνη. Χρησιμοποιείται ως παυσίπονο εδώ και πάνω από 100 χρόνια. Ως οπιοειδές, η οξυκωδόνη αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα σου αντιλαμβάνεται τον πόνο. Όσο παίρνεις το από του στόματος φάρμακο οξυκωδόνη, αυτό που κανονικά θα ένιωθες αφόρητο γίνεται υποφερτό.

Τι είναι η υδροκωδόνη;

Η υδροκωδόνη, αν και είναι επίσης ημισυνθετικό οπιοειδές, δεν είναι ίδια με την οξυκωδόνη. Αντί να συντίθεται από θεβαΐνη, η υδροκωδόνη παρασκευάζεται από κωδεΐνη. Μάλιστα είναι γνωστή και ως διυδροκωδεϊνόνη. Σε αντίθεση με την οξυκωδόνη, η υδροκωδόνη χρησιμοποιείται συνήθως ως κύριο συστατικό σε άλλα φάρμακα, όπως το Norco και το Vicodin, αντί να χρησιμοποιείται μόνη της.

Η οξυκωδόνη μπορεί επίσης να αναμειχθεί με μη ναρκωτικά φάρμακα για ισχυρότερη ή πιο εξειδικευμένη δράση, αλλά η υδροκωδόνη χρησιμοποιείται συχνότερα. Εκτός από το ότι αποτελεί τη δραστική ουσία σε αρκετά γνωστά παυσίπονα, η υδροκωδόνη μπορεί να αναμειχθεί με λιγότερο εξαρτησιογόνα φάρμακα όπως η ιβουπροφαίνη, για να αντιμετωπίσει τη φλεγμονή μαζί με τον πόνο, ή με γουαϊφενεσίνη, για να ανακουφίσει τη συμφόρηση.

Χρησιμοποιούνται διαφορετικά για τον πόνο;

Η σύντομη απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι όχι, αλλά ας δούμε γιατί. Επειδή και η οξυκωδόνη και η υδροκωδόνη είναι οπιοειδή, δρουν με πολύ παρόμοιους τρόπους. Τα οπιοειδή δρουν προσκολλώμενα στους υποδοχείς οπιοειδών στο σώμα μας, όπως εκείνους στον εγκέφαλο, στο γαστρεντερικό σύστημα και στον νωτιαίο μυελό. Αυτοί οι υποδοχείς υπάρχουν επειδή ο εγκέφαλός μας παράγει φυσικά οπιοειδή από μόνος του, αλλά μόνο σε μικρές δόσεις. Το σώμα μας δεν μπορεί να παράγει αρκετά οπιοειδή ώστε να μουδιάσει τον πόνο από ακραίους τραυματισμούς ή από έντονο χρόνιο πόνο. Τα οπιοειδή φάρμακα δρουν κυρίως προσκολλώμενα στους υποδοχείς οπιοειδών στον εγκέφαλο και εμποδίζοντας τον εγκέφαλο να λαμβάνει σήματα πόνου από το κεντρικό νευρικό σύστημα του σώματος. Αν ο εγκέφαλος δεν γνωρίζει ότι το σώμα πονάει, τότε το σώμα δεν μπορεί να νιώσει τον ίδιο τον πόνο.

Η οξυκωδόνη και η υδροκωδόνη προορίζονται και οι δύο μόνο για την ανακούφιση έντονου πόνου. Δρουν επίσης εξαιρετικά γρήγορα και συνήθως αρχίζουν να επιδρούν μετά από μόλις 30 λεπτά. Και τα δύο φάρμακα χρησιμοποιούνται βραχυπρόθεσμα, για παράδειγμα για να διώξουν τον πόνο από χειρουργείο ή τραυματισμό, καθώς και μακροπρόθεσμα, για να ανακουφίσουν συμπτώματα χρόνιου πόνου. Ωστόσο, η μακροχρόνια χρήση δεν συνιστάται συνήθως λόγω του εξαιρετικά εξαρτησιογόνου χαρακτήρα και των δύο ουσιών.

Ποια είναι η διαφορά στο «high»;

Σε μεγάλο βαθμό, το «high» της οξυκωδόνης και της υδροκωδόνης είναι αρκετά συγκρίσιμο. Και οι δύο ουσίες κατατάσσονται ως φάρμακα Schedule II στις Ηνωμένες Πολιτείες, πράγμα που σημαίνει ότι το «high» που προσφέρουν είναι ακραίο και έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν εξαιρετικά έντονη εξάρτηση. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν πάρει οποιοδήποτε από αυτά τα ισχυρά ναρκωτικά περιγράφουν το «high» ως ένα αίσθημα ευφορίας. Ωστόσο, επειδή η υδροκωδόνη συνήθως αναμειγνύεται με άλλα φάρμακα, η ισχύς της μπορεί να μειωθεί. Η οξυκωδόνη είναι συνήθως το οπιοειδές επιλογής όταν πρόκειται για ψυχαγωγική χρήση, επειδή συνταγογραφείται μόνη της.

Και τα δύο φάρμακα διατίθενται είτε σε συμβατική μορφή κάψουλας είτε σε μορφή κάψουλας ελεγχόμενης αποδέσμευσης. Τις καθαρές κάψουλες οξυκωδόνης και υδροκωδόνης τις καταχρώνται συχνότερα, επειδή όλη η δύναμη του εξαρτησιογόνου φαρμάκου εισέρχεται στον οργανισμό μονομιάς. Οι κάψουλες ελεγχόμενης αποδέσμευσης δρουν απελευθερώνοντας αργά το φάρμακο στον οργανισμό για μεγάλο χρονικό διάστημα. Με φάρμακα όπως η οξυκωδόνη και η υδροκωδόνη, αυτό σημαίνει ότι το αίσθημα ευφορίας δεν θα είναι τόσο ισχυρό, κάτι που, όπως ελπίζεται, θα αποθαρρύνει την κατάχρηση του φαρμάκου.

Ποια είναι πιο ισχυρή;

Ο καθένας βιώνει τον πόνο διαφορετικά. Παρότι κάποια είδη πόνου, όπως αυτό από ένα σπασμένο πόδι, είναι πιο ακραία από άλλα, όπως όταν χτυπάς το δάχτυλο του ποδιού σου, η πραγματικότητα είναι ότι ο καθένας έχει διαφορετική αντοχή στον πόνο. Ενώ ένα σπασμένο πόδι μπορεί να είναι αφόρητο για κάποιους, για κάποιον άλλον μπορεί να βαθμολογείται ως 7 στην κλίμακά του.

Όσον αφορά τα παυσίπονα, και τα οπιοειδή ειδικότερα, η ισχύς τους είναι επιστημονικά σχετικά παρόμοια. Η οξυκωδόνη και η υδροκωδόνη μπορούν ουσιαστικά να συνταγογραφούνται εναλλάξ. Ωστόσο, επειδή ο καθένας βιώνει τον πόνο διαφορετικά, κάποιοι μπορεί να θεωρούν ότι ένα οπιοειδές είναι πιο αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση του πόνου τους από ένα άλλο.

Διαφέρουν οι παρενέργειες;

Όλα τα οπιοειδή, από την υδροκωδόνη μέχρι τη μεθαδόνη, έχουν παρόμοιες παρενέργειες, όπως ναυτία, ζάλη, δυσκοιλιότητα και εφίδρωση. Αυτές τις ήπιες παρενέργειες τις βιώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι που χρησιμοποιούν οπιοειδή για ανακούφιση από τον πόνο. Ωστόσο, υπάρχουν πιο σοβαρές παρενέργειες που συνδέονται με κάθε οπιοειδές και μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες. Ακολουθούν ορισμένες από τις συγκεκριμένες παρενέργειες που συνδέονται με την οξυκωδόνη και την υδροκωδόνη:

Παρενέργειες οξυκωδόνης:

• Αϋπνία

• κατάθλιψη

• άγχος

• σύγχυση

• απώλεια δύναμης

Παρενέργειες υδροκωδόνης:

• Οίδημα

• μυϊκοί σπασμοί

• αυξημένος καρδιακός ρυθμός

• εξάψεις

Είναι η μία πιο εξαρτησιογόνα;

Για κάποιους, τα οπιοειδή προκαλούν εξάρτηση. Για άλλους, όχι. Τι ακριβώς προκαλεί την εξάρτηση από οπιοειδή είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστο, αλλά οι περισσότεροι γιατροί συμφωνούν ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη γενετική προδιάθεση για εξάρτηση από άλλους. Παρόλα αυτά, τα οπιοειδή είναι μία από τις πιο εξαρτησιογόνες κατηγορίες ουσιών. Αν είσαι πιο επιρρεπής στην εξάρτηση από άλλους, είναι πιθανό να εξαρτηθείς από την υδροκωδόνη εξίσου εύκολα όσο και από την οξυκωδόνη. Δεν υπάρχουν ιδιότητες σε αυτά τα ναρκωτικά που να κάνουν το ένα πιο εξαρτησιογόνο από το άλλο.

Ο λόγος που πολλοί άνθρωποι εξαρτώνται ειδικά από τα οπιοειδή είναι το αίσθημα ευφορίας που προσφέρουν. Ενώ τα οπιοειδή δρουν εμποδίζοντας το κεντρικό νευρικό σύστημα να στέλνει σήματα πόνου στον εγκέφαλο, το κεντρικό νευρικό σύστημα συχνά αντιδρά παράγοντας το αντίθετο αποτέλεσμα — ένα ακραίο αίσθημα ευεξίας, γνωστό και ως ευφορία. Επειδή το σώμα του καθενός είναι διαφορετικό και αντιδρά διαφορετικά στον πόνο και στην ανακούφιση, κάποια οπιοειδή μπορεί να δρουν καλύτερα από άλλα. Αν κάποιος δεν βρίσκει άμεση ανακούφιση από την οξυκωδόνη, είναι απίθανο να εξαρτηθεί — ωστόσο, αν νιώσει ένα ευφορικό «high» παίρνοντας υδροκωδόνη, μπορεί να εξαρτηθεί. Δεν υπάρχει χημικό συστατικό ούτε στην οξυκωδόνη ούτε στην υδροκωδόνη που να κάνει το ένα οπιοειδές πιο εξαρτησιογόνο από το άλλο.

Πώς είναι τα συμπτώματα στέρησης;

Είναι εξαιρετικά σπάνιο, σχεδόν αδύνατο, να σταματήσει κανείς την οξυκωδόνη ή την υδροκωδόνη χωρίς να εμφανίσει συμπτώματα στέρησης. Τα συμπτώματα στέρησης από οποιοδήποτε ναρκωτικό, συμπεριλαμβανομένων των οπιοειδών, είναι σοβαρά. Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα συμπτώματα στέρησης της οξυκωδόνης και της υδροκωδόνης, επειδή τα συμπτώματα στέρησης από οποιοδήποτε οπιοειδές είναι σχεδόν ίδια.

Τα συμπτώματα στέρησης οπιοειδών μπορούν να ξεκινήσουν αμέσως μόλις σταματήσεις την οξυκωδόνη ή την υδροκωδόνη, ειδικά αν έπαιρνες υψηλή δόση ή/και έπαιρνες το φάρμακο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παρότι δεν εμφανίζουν όλοι όσοι σταματούν ένα οπιοειδές όλα τα συνηθισμένα συμπτώματα στέρησης, είναι πιθανό να εμφανίσουν μερικά. Ακολουθούν μερικά από τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα στέρησης οπιοειδών:

• Ανησυχία

• Αϋπνία

• Άγχος

• Ανεξέλεγκτη εφίδρωση

• Υψηλή αρτηριακή πίεση

• Θολή όραση

• Έμετος

• Διάρροια

Υπάρχουν νομικές διαφορές μεταξύ τους;

Δεν υπάρχουν νομικές διαφορές ανάμεσα στην οξυκωδόνη και την υδροκωδόνη. Όλα τα οπιοειδή μπορούν να αποκτηθούν νόμιμα μόνο με συνταγή από τον γιατρό σου. Ως φάρμακα Schedule II, μπορεί να συλληφθείς για παρασκευή, πώληση και διανομή τόσο της οξυκωδόνης όσο και της υδροκωδόνης. Ομοίως, αν σε πιάσουν με οποιοδήποτε από αυτά τα ναρκωτικά στην κατοχή σου χωρίς έγκυρη συνταγή, μπορεί επίσης να συλληφθείς. Η παράνομη κατοχή, διανομή και παρασκευή ουσιών Schedule I και Schedule II μπορούν να διωχθούν ως κακουργήματα.

Κοστίζει η μία περισσότερο από την άλλη;

Όσον αφορά την τιμή, η οξυκωδόνη είναι πολύ πιο ακριβή. Μπορεί να κοστίζει σχεδόν το διπλάσιο από την υδροκωδόνη. Αυτό συμβαίνει πιθανότατα επειδή η οξυκωδόνη συνταγογραφείται μόνη της, ενώ η υδροκωδόνη συνήθως αναμειγνύεται με μη ναρκωτικά φάρμακα, όπως η ακεταμινοφαίνη, πράγμα που σημαίνει ότι είναι λιγότερο συμπυκνωμένη.

Τελικά, και η υδροκωδόνη και η οξυκωδόνη είναι εξαιρετικά εξαρτησιογόνα οπιοειδή. Για όσους έχουν προδιάθεση για εξάρτηση, οπιοειδή σαν κι αυτά μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνα και δυνητικά θανατηφόρα. Πολλοί άνθρωποι με εξάρτηση από παυσίπονα διαπιστώνουν ότι η εξάρτησή τους τους μετατρέπει σε έναν άνθρωπο που δεν αναγνωρίζουν. Καταλήγουν να λένε ψέματα, να εξαπατούν και να κλέβουν μόνο και μόνο για να πάρουν τα χάπια τους και να νιώσουν το ευφορικό «high» που λαχταρά το σώμα τους. Παρότι τα συμπτώματα στέρησης οπιοειδών μπορεί να είναι δυσάρεστα, τίποτα δεν είναι χειρότερο από το να ζεις μια ζωή που την ελέγχει ένα ναρκωτικό. Αν νιώθεις ότι μπορεί να έχεις εξάρτηση από οξυκωδόνη ή υδροκωδόνη, ζήτησε βοήθεια τώρα. Οι ευλογίες μιας καθαρής και νηφάλιας ζωής υπερτερούν κατά πολύ της βραχυπρόθεσμης ευφορίας ενός οπιοειδούς.