John Goodman Bağımlılık ve Alkolizm Hakkında

John Goodman sinema ekranlarına yabancı değildir. Başarılı televizyon komedisi Roseanne’de Dan Conner’ı canlandırdı, Pixar’ın Monsters, Inc. serisinde sevimli Sully’yi seslendirdi ve Coen Kardeşler’in The Big Lebowski filmindeki Walter Sobchak gibi birçok film rolünde yer aldı. Filmografisi etkileyicidir; ancak en değer verdiği başarılarından biri ayıklığıdır.

İsimsiz Oyuncu

Yabancı bir diyarda bir yabancı. John Goodman 23 yaşındayken ağabeyinden 1.000 dolar borç aldı ve oyuncu olma hayalinin peşinden gitmek için St. Louis, Missouri’den New York’a taşındı. Kız arkadaşıyla Manhattan’ın tiyatro bölgesinin yakınında küçük bir daire kiraladı. Goodman’ın menajeri veya sektörde bağlantıları yoktu; bu nedenle uyanır, yabancı şehirde dolaşır ve seçmeler arardı.

Maddi durumu çok zordu. John Goodman bazen günlerce düzgün yemek yiyemedi; ancak iki yıl boyunca çeşitli bar işlerinde çalışarak ayakta kaldı. Sonunda bir reklam ajansı onu keşfetti ve düzenli gelir elde etmeye başladı.

1980’lerde yaklaşık on yıl süren, prime time kuşağındaki Roseanne dizisinde rol alınca herkesin tanıdığı bir isim oldu. O zamandan beri para veya iş bulmak sorun olmadı. Ancak şöhretin yükselişi dezavantajları olmadan gelmedi.

John Goodman sık sık magazin manşetlerinin konusu oldu ve New York sokaklarında tanınmadan yürüyemez hâle geldi. Bu onun için tamamen farklı bir dünyaydı ve sonraki 30 yıl boyunca mücadele edeceği alkolizmin başlamasında büyük rol oynadı.

2007’den Beri Ayık

John Goodman ve ailesi California’da yaşarken Roseanne’in izlenme oranları yükselmeye devam etti. Sürekli paparazzi takibi ve ortam yıpratıcıydı; Goodman yeni doğan kızının bu atmosferde büyümesini istemiyordu. “Şov dünyasından, tanıtımdan, magazin işlerinden bıkmıştım; gerçekten bıkmıştım,” dedi Goodman. “Kızımı bundan uzaklaştırmak istiyordum” (The Guardian).

Bunun sonucunda John Goodman ailesini California’dan Louisiana’ya, eşinin ailesine daha yakın ve ilgiden daha uzak bir yere taşıdı. Goodman o sırada bunun iyi bir fikir gibi geldiğini hatırlıyor; ancak

“dibe vurabileceğim çok zaman oldu. Aşırı doz değil ama… şey… talihsizlik.”

John Goodman hastalıkla 30 yıl mücadele ettikten sonra 2007’den beri ayıktır. Ancak bu her zaman kolay olmadı. Goodman birçok gece rüyasında bardak bardak viski içtiğini ve kendisine şöyle söylediğini hatırlıyor:

“‘Hey, bunu yapmamalıyım,’ diyorum. Sonra da ‘Aaa, sorun değil! Bunu her zaman yapıyorsun! Sürekli gizlice yapıyorsun!’ diyorum. Ardından uyanıp ‘Hayır, yapmıyorum,’ diyorum. Başta endişe vericiydi. Artık yalnızca komik.”

Röportaj ilerledikçe Goodman yalnızca kadehin dibinde değil işinde de nasıl anlık haz aradığını anlatıyor. Özgüven eksikliği yaşıyor ve repliklerini ezberleme konusunda sürekli kaygılanıyordu.

“…Kendimi her şeyden çok cezalandırıyordum, enerjimi bile yanlış kullanıyordum. Yapmam gereken yalnızca rahat olmak, [repliklerin] geleceğini bilmek ve sabırlı olmak. Her şeyi hemen isteyen kişilik bozukluğum bu. Şimdi, hemen şimdi almalıydım! Bay Şimdi! Yani bunu [sahnede] yapamazsın. Bu bir süreç.”

Ayıklık gibi bu da bir süreçtir ve Goodman her seferinde bir güne odaklanır. Artık pişmanlıklar, kuşkular ve üzüntüler üzerinde durmaz. Tehlikeli bir yola götürebileceğini bildiği için kendisini bu düşüncelerden etkin biçimde uzaklaştırır. Röportajı yapan Elizabeth Day ile konuşurken kendisini yakalıyor:

“Neden bundan söz ediyorum? Bu bir daha olamaz… [Bu] kimyasal bir şey, beyinle ilgili bir şey, her şeyden genel bir memnuniyetsizlik. Hiçbir şey yapmak istemiyorum, hiçbir şey doğru gelmiyor. Başka bir şey yapmalıyım ama başka hiçbir şey yapmak istemiyorum.”

John Goodman kendisini depresyona kapılmış bulduğunda başka etkinliklerle meşgul olur.

“Olumlu pekiştirmenin bulunduğu yerlere gitmeyi sürdürmek istiyorum ki tetikleyicilerin olduğu noktaya gelmeyeyim. Çünkü gerçekten içmek isteseydim Tanrı’nın yeşil dünyasındaki hiçbir şeyin beni durdurabileceğini sanmıyorum.” (Men’s Journal)

John Goodman evde eşi ve ailesiyle birlikteyken bu tetikleyicilerin çoğundan uzak durabiliyor; bu nedenle evden uzakta film çekerken veya tiyatroda oynarken kaygılanıyor.

Magazin basınının belirtmeyi sevdiği gibi Goodman eskiden obezdi ve bir ara yaklaşık 400 libreye ulaşmıştı. Şimdiyse iyileşme sürecindeki alkol bağımlılığı olan bir kişi olarak eliptik bisiklet veya boksla vakit geçiriyor. Yaklaşık 1,83 metre boyunda ve 250 libre civarında görünüyor; bir zamanlar olduğu sağlıksız hâlinden çok uzakta.

Tiyatroyu sevmesinin nedeninin de bu olduğunu söylüyor; çünkü tiyatro fiziksel olarak hareketli olmasını ve formda kalmasını gerektiriyor. Kilo artışı eklemlerini onarılamayacak ölçüde yıpratmıştı. İki diz protezi ameliyatı geçirdikten ve içkiyi bıraktıktan sonra sağlığın onun için öncelik olduğu açık.

“Alkol alkoldür. Ben bir alkoliğim. Ne olursa olsun içerdim. Alkolik olmanın bir parçası budur; her türlü bahaneyi bulursun. Strese gelince, stresli bir hayat yaşadım. İçerek ve uyuşturucu kullanarak onu daha da stresli hâle getirdim; seçtiğim sektör de her zaman tırnak yedirir… Sürekli işsiz kalma tehdidi vardı. Nedense kendime yaptıklarımı inkâr ettim. Bana bakınca herhangi birinin beni işe almış olması mucize. Yürüyen bir kalp krizi gibi görünüyordum.” (Men’s Health)

John Goodman’ın belki de en ilham verici özelliği alkolizminden kaçınmamasıdır. Bunun kendisinin bir parçası olduğunu kabul eder; ancak vazgeçmeye hazır olduğu bir parçadır.

“Vazgeçtiğinden daha fazlasını kazandığını fark ettiğinde kendinden birçok şeyden vazgeçmek aslında o kadar zor değil.”

John Goodman, eşi ve köpekleriyle New Orleans’ta ayık bir yaşam sürerken saygın ve değişken oyunculuk kariyerine devam ediyor.