Jak pozostać trzeźwym/ą po odwyku

Najtrudniejszym zadaniem, przed którym stają pacjenci uzależnieni od alkoholu, jest znalezienie najlepszej pomocy, która utrzyma jego albo jej trzeźwe zachowanie. Słyszeliśmy o wielu pacjentach, którzy przeszli leczenie w wielu ośrodkach odwykowych, a później okazuje się, że pacjent znowu jest nietrzeźwy/a i znowu sięga po przynajmniej kilka butelek nawet po odwyku alkoholowym.

Wiele osób, które decydują się przestać pić, ma po leczeniu trudny i wyboisty czas. Podczas gdy inni traktują te chwile jako okazję do refleksji i głębszego zastanowienia się nad sobą, niektórzy pacjenci i ich bliscy zniechęcają się cyklem trzeźwość–nietrzeźwość. Niezależnie od trudnych chwil zawsze lepiej patrzeć na ten czas w leczeniu uzależnienia jako na czas wzrostu. Ważne jest, żeby zawsze wybierać wiarę i wyższą drogę, żeby mieć większą szansę wygrać wiele bitew i w efekcie zwycięsko zakończyć wojnę.

Żeby wygrać tę bitwę o pozostanie trzeźwym/ą po odwyku, ważne jest, żeby pamiętać, że współpraca jest niezbędna. Według książki/podręcznika napisanego przez McGrady i Epstein, przezwyciężenie alkoholizmu wymaga odpowiedzialności zarówno pacjenta, jak i jego partnera– męża albo żony, albo członka rodziny, albo zaufanej osoby.

Dla pacjenta ważne jest, żeby robić, co następuje:

1. Obserwuj swoje nawyki picia; jakie są twoje wyzwalacze picia (np. jedzenie w restauracjach, trzymanie alkoholu w domu, reklamy alkoholu w telewizji albo w mediach społecznościowych)?

2. Zmień nawyki i rzeczy wokół siebie, które mogą wyzwalać picie.

3. Naucz się robić inne pozytywne rzeczy, które wypełnią ci czas.

Dla partnera/partnerki możesz pomóc, robiąc, co następuje:

1. Towarzysz pacjentowi/pacjentce na sesjach terapii, bo leczenie dotyczy was obojga.

2. Wykonuj wszelkie zadania domowe, które dał wam terapeuta.

3. Pamiętaj, że uzależnienie to wzorzec długotrwałego nawyku. Ważne jest, żebyś był/a cierpliwy/a.

4. Miej wiarę, że ty i twój partner/twoja partnerka możecie pokonać problem alkoholizmu.

5. Bądź szczery/a wobec terapeuty w sprawie innych problemów, które możecie mieć w związku.

Odpowiedzialność pacjenta

To, co jest niezbędne, żeby wygrać tę bitwę z alkoholizmem nawet po odwyku, to oczywiście odpowiedzialność pacjenta albo osoby, która niedawno jest trzeźwa. Koniecznie trzeba praktykować samomonitorowanie. Skoro walka zaczyna się w umyśle, ważne jest, żeby znać fakty o sobie i swoim otoczeniu.

Żeby to robić, ważne jest, żeby zapisywać te rzeczy, gdy je zauważasz. Kluczowe jest, żeby nie odkładać notatek, gdy sprawy się dzieją, bo nasza pamięć jest zawodna w przypominaniu sobie rzeczy.

Zapisując swoje wyzwalacze picia i impulsy, twoja rodzina i terapeuta będą mogli lepiej zrozumieć, co dzieje się w twoich codziennych aktywnościach. Dzięki temu można tworzyć wzorce w twoim życiu, które pomogą ci pozostać trzeźwym/ą, bo łańcuchy zachowań prowadzące do picia będzie można rozwiązać.

Obserwowanie siebie pomaga ci zauważyć wszelkie przyczyny impulsów albo pragnienia picia. Samomonitorowanie jest potężne, jeśli robisz je sumiennie i codziennie.

Kolejną korzyścią monitorowania, według ekspertów, jest to, że pomaga też ocenić relacje rodzinne i to, jak bardzo jesteś z nich zadowolony/a. To fakt, że nasze relacje z rodziną i osobami, które kochamy, mogą nie być konsekwentnie dobre albo złe. Samomonitorowanie pomaga nam robić bilans tego, jak postępujemy z nimi na co dzień. Pamiętaj, że twoja rodzina albo bliscy to niezbędne źródło wsparcia na drodze do pełnego zdrowienia.

W samomonitorowaniu kluczowe informacje, które trzeba zapisywać, to:

1. Upewnij się, że zapisujesz datę albo daty dni monitorowania

2. Twoje impulsy do picia

3. Jakie rodzaje napojów, które mogłeś/aś wypić, wyzwoliły w tobie chęć, żeby pić więcej?

4. O której porze dnia pojawiały się impulsy?

5. Jak intensywne są impulsy (np. 1–5, gdzie 1 to najsłabsze, a 5 najsilniejsze)?

6. Liczba drinków, których pragnąłeś/aś

7. Satysfakcja ze związku tego dnia.

Twoja rodzina i terapeuta mogą skuteczniej ci pomagać i cię wspierać z biegiem dni. Kluczowe jest, żeby twoje kartki były w domu łatwo widoczne, na przykład na stoliku nocnym albo przy drzwiach pokoju; możesz też zrobić sobie tablicę.

Ważne jest też, żeby otaczać się trzeźwymi osobami, które również wesprą cię w zdrowieniu. Unikaj kontaktu z przyjaciółmi albo miejscami, które mogłyby wywołać wspomnienia ciągów picia. Zawsze miej pozytywne nastawienie do życia, będąc stale wdzięcznym/ą. Twórz nowe zdrowe nawyki, takie jak czytanie książek, ogrodnictwo, jazda na rowerze, trening i tak dalej.

Odpowiedzialność partnera

Nawyki intensywnego picia to na pewno wyzwanie dla osoby, która przechodzi zmianę. Jednak wsparcie ludzi wokół niego albo niej może złagodzić ten ciężar. Twoja pomoc jest konieczna! Dobra wiadomość jest taka, że małe gesty życzliwości naprawdę mogą mieć duży wpływ: miłe słowa i komplementy potrafią być silne i skuteczne. Słowa otuchy mogą zdziałać bardzo dużo. Na przykład powiedzenie „Dobrze wyglądasz”, „Kocham cię”, „Dziękuję” i innych miłych uwag pełnych wsparcia i uznania może kogoś podnieść, gdy ma trudny dzień.

Ważne jest też, żeby rozmawiać o dobrych wspomnieniach, które macie jako rodzina, albo o dobrym wspomnieniu o nim jako o mężu albo o niej jako o żonie. Ważne jest, żeby wypisać rzeczy, które podniosą jego albo jej na duchu, na przykład uznanie ich wysiłków.

Twoje gesty dobroci albo uznania muszą też być widoczne, żeby mógł/mogła iść dalej dobrze. Jednym z nich jest dawanie albo zostawianie karteczek z uznaniem, telefon tylko po to, żeby przekazać pozdrowienia albo powiedzieć kocham cię, albo przyniesienie czegoś, co on albo ona lubi. Bardzo ważne jest też, żeby znać jego albo jej język miłości. Niektórzy czują się kochani, gdy są doceniani. Inni czują miłość, gdy dostają prezenty, a jeszcze inni, gdy spędza się z nimi dużo czasu. Jeszcze inni czują miłość, gdy są fizycznie dotykani, całowani albo przytulani.

Potknięcia

Droga zdrowienia jest na pewno trudna; jest wiele chwil, w których można się potknąć albo zaliczyć potknięcie.

W takiej sytuacji możesz myśleć o tym jako o błędzie albo potknięciu, o błędzie, z którego czegoś się uczysz, albo o osunięciu, albo może o beznadziejnej wpadce – nawrocie. Trzeba podkreślić, że nawrotu nie należy w żadnej sytuacji wyolbrzymiać. Zamiast tego stań pewnie, idź dalej i traktuj to jako kolejną lekcję do odrobienia i przeszkodę do pokonania. Ważne jest, żeby przypominać sobie:

1. Nie panikuj. Drink cię nie definiuje.

2. Zastanów się, co się dzieje. Aktywnie oceń sytuację i to, dokąd zmierza to wydarzenie (kolacja, impreza itd.).

3. Zauważ samopotępiające uczucia, gdy zobowiązanie zostanie złamane. Myśli osłabiające, takie jak „Nie udało mi się”, „Nigdy nie dam rady tego pokonać” itd., przychodzą razem z poczuciem beznadziei i winy. Ważne jest, żeby od razu odpierać te myśli i uczucia.

4. Odnów zobowiązanie. Pomyśl o swoich powodach (rodzina, szacunek, honor itd.), dla których chciałeś/aś rzucić picie, i o długoterminowych korzyściach z trzeźwego życia.

5. Zdecyduj się iść dalej w stronę lepszego siebie.

6. Reaguj na błędy obiektywnie i mądrze.

7. Poproś o pomoc.

O autorze

Patrick Bailey jest profesjonalnym pisarzem, głównie w dziedzinach zdrowia psychicznego, uzależnienia i życia w zdrowieniu. Stara się być na bieżąco z najnowszymi wiadomościami ze świata uzależnień i zdrowia psychicznego i lubi pisać o tych tematach, żeby przełamywać związane z nimi piętno.