Uzależnienie od heroiny

Co to jest heroina?

Heroina może przybierać wiele postaci. W najczystszej formie jest „proszkiem”, który może być biały albo brązowy.

Proszek można wciągać nosem albo palić. Osoby zażywające heroinę po raz pierwszy zwykle wybierają tę metodę z powodu stygmatu wokół igieł, czyli większego ryzyka zakażenia chorobami zakaźnymi takimi jak HIV i wirusowe zapalenie wątroby, a także większego prawdopodobieństwa przedawkowania.

Zanieczyszczona heroina, czyli „black tar heroin”, to lepka substancja, która powstaje przez niedokładne przetwarzanie. Zamiast czystego, drobnego proszku w procesie zostają zanieczyszczenia, przez co heroina black tar jest groźniejsza. Efektem końcowym jest czarna, lepka substancja podobna do węgla albo smoły (stąd nazwa). Osoby ją zażywające rozcieńczają i rozpuszczają heroinę black tar, a następnie wstrzykują ją do żyły albo mięśnia.

Ponieważ zastrzyki dożylne szybko krążą po całym organizmie, haj po zażyciu dożylnym jest zwykle silniejszy; do jego osiągnięcia potrzeba mniej heroiny. Poza tym heroina black tar, pełna zanieczyszczeń, jest zwykle tańsza.

Co jest w heroinie?

Heroina to opiat pozyskiwany z maku.

Przetwórcy ekstrahują morfinę z soku torebek nasiennych maku. Następnie chemicznie przekształcają morfinę w diacetylomorfinę, czyli heroinę. Żeby z każdej partii uzyskać więcej, tną potem heroinę wieloma innymi składnikami, takimi jak cukier, skrobia, chinina, mleko w proszku, paracetamol, kofeina i fentanyl.

Jednym z częstych narkotyków, którymi tnie się heroinę, jest kokaina. Zażywanie tej kombinacji nazywa się speedballingiem. Ponieważ heroina jest depresantem, a kokaina stymulantem, obie substancje razem dają jednocześnie spokojną euforię i pobudzenie. Inna częsta kombinacja, którą się wciąga albo wstrzykuje, to heroina i metamfetamina. Jedna z ulicznych nazw tej mieszanki to „goofball”. Podobnie jak speedballe, goofballe jednocześnie uspokajają i pobudzają. Te kombinacje są szczególnie niebezpieczne i uzależniające.

Liczba przedawkowań heroiny wzrosła z powodu zażywania heroiny zanieczyszczonej fentanylem. Fentanyl to syntetyczny opioid, który działa 100 razy silniej niż morfina i mniej więcej 50 razy silniej niż heroina.

Jakie są inne nazwy heroiny?

• Big H

• Horse

• Dope

• Junk

• Skag

• Mud

• Hell Dust

• Smack

• Brown

Co się dzieje, gdy zażywasz heroinę?

Heroina jest silnie rozpuszczalna w tłuszczach, dlatego szybko przenika do mózgu. Tam enzymy przekształcają ją w szereg związków chemicznych, w tym morfinę, 6-monoacetylomorfinę, morfinę-6-glukuronid i morfinę-3-glukuronid. Morfina szybko wiąże się z receptorami opioidowymi mu. Zmniejsza to odczuwanie bólu przez mózg, wywołuje euforię i stymuluje uwalnianie dopaminy.

Działanie heroiny odczuwa się niemal natychmiast – w ciągu kilku minut – i może utrzymywać się przez 4 do 5 godzin.

Większość osób z uzależnieniem od heroiny zaczynała od opiatów na receptę

Ponieważ heroina jest opiatem, należy do tej samej rodziny co przepisywane leki przeciwbólowe. Około 50–75% osób uzależnionych od heroiny zaczynało od leków przeciwbólowych na receptę.

Wielu lekarzy przepisuje opiatowe leki przeciwbólowe zarówno w ostrym, jak i przewlekłym bólu. Na początku uważano, że opiaty nie uzależniają. Doprowadziło to do ich nadmiernego przepisywania, co z kolei doprowadziło do obecnego kryzysu opioidowego. Problem z opiatami polega na tym, że mogą być silnie uzależniające.

Zazwyczaj przepisywane narkotyki są trudniejsze do zdobycia na ulicy. Są też droższe niż heroina. W efekcie wiele osób zażywających leki przeciwbólowe w końcu przechodzi na heroinę.

Historia heroiny

Heroinę syntetyzuje się z morfiny, jednego z około 20 alkaloidów obecnych w opium. Opium to lepki sok znajdujący się na zewnątrz torebek nasiennych maku. Egipcjanie, Babilończycy i Sumerowie zaczęli używać opium jako środka przeciwbólowego około 6000 lat temu. Opium było przedmiotem handlu i rozprzestrzeniało się wzdłuż Jedwabnego Szlaku. Kiedy Wielka Brytania walczyła o kontrolę nad Kompanią Wschodnioindyjską, wiele osób zaczęło przemycać indyjskie opium do Chin. Doprowadziło to do wojen opiumowych w połowie XIX wieku. W następstwie tego wielu Chińczyków wyemigrowało do Ameryki, żeby pracować przy kolei, i w ten sposób sprowadziło do Stanów Zjednoczonych opium do palenia.

Odkrycie morfiny

Niemiecki aptekarz Friedrich Sertürner jako pierwszy wyizolował morfinę (aktywny alkaloid) z opium. W 1817 roku przeprowadził liczne eksperymenty z tym alkaloidem na sobie i innych. Prawie wszyscy, którym podał tę substancję, niemal zmarli, dlatego Sertürner nazwał związek „Morphium” od greckiego boga Morfeusza (boga snów), ze względu na silną zdolność wprawiania ludzi w sen. W tym czasie Sertürner postanowił sprzedawać tę substancję jako lek przeciwbólowy, reklamując ją jako lekarstwo na alkoholizm – który był wtedy znacznie poważniejszym problemem.

W latach 30. XIX wieku wielu ludzi używało morfiny, żeby radzić sobie z silnym bólem po operacjach albo innych wypadkach. Stało się to znacznie częstsze podczas wojny secesyjnej, gdy lekarze podawali morfinę rannym żołnierzom. Szybko okazało się, jak silnie uzależnia.

W 1874 roku chemik C.R. Alder Wright zsyntetyzował heroinę (diamorfinę, czyli diacetylomorfinę) z morfiny. Z jego związkiem nie zrobiono jednak wiele więcej. Inny chemik, pracujący niezależnie od Wrighta, Felix Hoffmann, opracował diamorfinę, pracując w Bayerze (firmie farmaceutycznej). Celem Hoffmanna było uzyskanie kodeiny z acetylowanej morfiny; w praktyce miał stworzyć mniej uzależniający i słabszy środek przeciwbólowy. Efektem była substancja prawie dwukrotnie silniejsza od morfiny.

Odkrycie heroiny

Choć Bayer nie był pierwszy, który wynalazł heroinę, to właśnie ta firma nazwała diacetylomorfinę „heroin”. Następnie zaczęła ją wprowadzać na rynek. Podobno szef działu badań Bayera ukuł termin „heroin”, wywodząc go od niemieckiego słowa „heroisch”, oznaczającego „heroiczny”.

Do 1895 roku Bayer sprzedawał diamorfinę pod marką Heroin. Heroina była lekiem dostępnym bez recepty, reklamowanym jako środek przeciwkaszlowy i alternatywa dla morfiny. Bayer twierdził nawet, że heroina wyleczy uzależnienie od morfiny – podobnie jak morfina miała leczyć uzależnienie od opium, a opium miało leczyć alkoholizm.

Sprzedaż heroiny trwała do początku XX wieku. W 1914 roku Stany Zjednoczone uchwaliły Harrison Narcotics Tax Act, żeby lepiej kontrolować sprzedaż i dystrybucję opioidów. Minęło kolejne 10 lat, zanim w 1924 roku Stany Zjednoczone zakazały sprzedaży, produkcji i importu heroiny.

Niemieccy naukowcy zsyntetyzowali metadon w 1937 roku, próbując stworzyć mniej uzależniającą alternatywę dla morfiny. Lekarze przepisywali go do 1947 roku, gdy stało się jasne, że metadon uzależnia tak samo jak heroina.

Heroina dzisiaj

Heroina jest obecnie substancją z listy Schedule 1, co oznacza, że nie ma uzasadnionego zastosowania medycznego. W związku z tym jest nielegalna w Stanach Zjednoczonych.

Według Centers for Disease Control and Prevention (CDC) w latach 2002–2013 wskaźnik zgonów związanych z heroiną wzrósł niemal czterokrotnie. Prawie połowa (45%) osób ją zażywających była też uzależniona od opioidów na receptę.

Dziś (2018) Ameryka jest w kryzysie opioidowym. Kryzys obejmuje uzależniające używanie leków na receptę – w tym fentanylu – oraz heroiny. Łącznie przyczyniło się to do obciążenia gospodarczego rzędu 80 miliardów dolarów rocznie. National Institutes of Health (NIH) i wiele innych agencji pracuje teraz nad nowymi strategiami wobec epidemii opioidów.

Źródła

• National Institute on Drug Abuse