Uzależnienie od metamfetaminy

Czym jest metamfetamina?

Metamfetamina to stymulant ośrodkowego układu nerwowego (OUN) stosowany w lekach na przeziębienie, bezreceptowych lekach na grypę, w leczeniu depresji, w lekach na ADD, a nawet w niektórych terapiach narkolepsji. Metamfetamina wywołuje natychmiastowy, euforyczny haj, który organizm wchłania jeszcze przez wiele godzin. Z tego powodu ciało i umysł szybko uzależniają się od narkotyku z powodu natychmiastowych i długotrwałych skutków. Dlatego metamfetamina jest substancją silnie (czytaj: niebezpiecznie) uzależniającą.

Co zawiera metamfetamina?

Głównym składnikiem metamfetaminy jest pseudoefedryna albo efedryna, która w USA podlega ścisłej kontroli ze względu na własny potencjał uzależniający i wiele tych samych skutków ubocznych co metamfetamina. Pseudoefedryna z kolei przydaje się w lekach na przeziębienie i astmę, ale jest znacznie słabsza niż efedryna. Obie substancje występują w lekach na przeziębienie, zwykle w tabletkach, ale po ekstrakcji i syntezie do postaci metamfetaminy nie ma między nimi istotnej różnicy.

Jeśli efedryna nie jest już w czystej postaci proszku, chemicy muszą wyodrębnić ją z tabletek. W tym celu mieszają je z rozpuszczalnikiem, filtrują roztwór i podgrzewają produkt w niskiej temperaturze. Zazwyczaj oddziela to obojętny materiał tabletki.

Zostaje czysty proszek efedryny (albo pseudoefedryny), który następnie miesza się z kwasem jodowodorowym i czerwonym fosforem. Tę drugą substancję odfiltrowuje się i przechowuje (żeby później użyć jej ponownie), a do pozostałego kwasu dodaje się roztwór ługu. Dzięki temu metamfetamina wydziela się jako ciecz, którą przelewa się przez filtr.

Żeby skrystalizować ciekłą metamfetaminę, chemicy dodają gazowy chlorowodór. Przepływa on przez ciekłą metamfetaminę i zamienia ją w krystaliczną sól. Tę mieszaninę przelewa się następnie przez tkaninę filtracyjną. Potem czeka się, aż metamfetamina wyschnie, i miesza się ją z dodatkami. Wiadomo, że metamfetamina może zawierać nawet 30 dodatkowych składników, w tym:

• Płyn niezamarzający

• Aceton

• Kwas akumulatorowy

• Środek do udrażniania rur

Wszystkie te substancje mogą nasilać działanie narkotyku.

Jakie są inne nazwy metamfetaminy?

• crystal meth

• crank

• chalk

• ice

• speed

Historia metamfetaminy

Metamfetamina istnieje od końca XIX wieku i odegrała nawet istotną rolę w historii świata. Najbardziej znany jest fakt, że w II wojnie światowej stosowały ją zarówno państwa Osi, jak i alianci. Żołnierze dostawali metamfetaminę, żeby zagłuszyć głód i zachować czujność w nocy. Japońscy piloci kamikaze dostawali ją natomiast po to, żeby wpaść w hiperskupienie i poczuć euforię, idąc do walki.

W pewnym sensie to, co metamfetamina robi z ciałem, jest analogiczne do tego, co robi z laboratoriami, w których nielegalnie się ją wytwarza. Laboratoria, czy to w odizolowanej fabryce, czy w domu, stają się niestabilne i nienadające się do życia, a twórcy metamfetaminy często cierpią na uszkodzenia narządów wewnętrznych, problemy z oddychaniem, zaburzenia tarczycy, obrzęk płuc i ślepotę. Pamiętaj, że chodzi o sam pobyt w laboratorium, a nie o zażywanie narkotyku.

Oczywiście, ponieważ w procesie biorą udział liczne substancje chemiczne i temperatura, laboratoria metamfetaminy powodowały poważne oparzenia, a nawet wybuchy, które szkodzą ludziom i środowisku. I to wszystko już przy samej produkcji narkotyku.

Mimo że w pewnym momencie historii była używana, dziś środowisko medyczne nie zaleca stosowania metamfetaminy w żadnym rodzaju leczenia, a zwłaszcza nie do użytku rekreacyjnego. Ten narkotyk jest skrajnie uzależniający, więc nie jest niczym wyjątkowym, że ktoś — nawet z samej ciekawości — uzależnia się już po jednej dawce.

Jeśli ty albo ktoś, kogo znasz, jest uzależniony od metamfetaminy, skorzystaj z profesjonalnej pomocy w ośrodku rehabilitacyjnym. Odstawienie metamfetaminy nie jest łatwe, ale przy zdyscyplinowanym wsparciu może być mniej trudne.

Źródła

• National Institute on Drug Abuse

• Samhsa National Survey 2012